طنز تلخ و اجتماعی گرانی زولبیا و بامیه در ماه رمضان 1404

قیمت زولبیا بامیه جوری شده که باید به عنوان وثیقه ملکی قبولش کنن.

امسال زولبیا بامیه رو باید دونه ای بخریم، مثل قرص جوشان.

رفتم قنادی قیمت زولبیا رو دیدم، قند خونم افتاد، دیگه نیازی به خریدنش نشد. ممنون از گرانی که به فکر سلامتی ماست.

با این قیمت ها، بامیه دیگه شیرینی نیست، یک کالای لوکس و سرمایه ای محسوب میشه.

زولبیا بامیه رو باید بذاریم توی ویترین فقط نگاه کنیم و صلوات بفرستیم برای شادی روح اموات.

امسال سفره افطار ما مزین به عکس زولبیا و بامیه خواهد بود.

قیمت ها جوریه که اگه شهد زولبیا بچکه روی فرش، باید تیکه فرش رو ببریم بدیم قنادی خسارت بگیریم.

به بابام گفتم نیم کیلو بامیه بخر، گفت پسرم ما روزه ایم که نفس اماره رو کنترل کنیم نه اینکه ولخرجی کنیم!

زولبیا طلا شده، بامیه نقره. کو گوش شنوا؟

فکر کنم شهد زولبیا رو امسال با اشک چشم مردم درست کردن که انقدر گرون شده.

خریدار: آقا زولبیا کیلو چند؟ فروشنده: کلیه سالم داری یا کبد؟

پسر: بابا زولبیا میخوام. پدر: پسرم، زولبیا برای دندونات ضرر داره، بیا نون و پنیر بخوریم که کلسیم داره (بغض).

زن: مهمون داریم، زولبیا بخرم؟ مرد: نه، بگو دکتر گفته قند و چربی برای مهمان سم است، ما به فکر سلامتی شان هستیم.

قناد: این زولبیاها رژیمی هستن. مشتری: یعنی شکر ندارن؟ قناد: نه، یعنی قیمتش جوریه که نمیتونی بخری، لاغر میمونی.

اخبار: قیمت زولبیا و بامیه مصوب شد. جیب من: من که تصویب نکردم، پس کنسله.

مردی وارد قنادی شد و با حسرت به دیس های طلایی زولبیا نگاه کرد. نفس عمیقی کشید تا بوی آن را استشمام کند. قناد گفت: آقا بو کردنش هم مالیات داره، بفرمایید بیرون!

یادش بخیر قدیم ها جعبه جعبه زولبیا می خریدیم و تعارف می کردیم. امسال جعبه را باز می کنیم، می شماریم، به تعداد نفرات تقسیم می کنیم، اضافه هم نمی آید.

امروز دیدم یکی داشت دانه های کنجد روی نان سنگک را جدا می کرد. پرسیدم چرا؟ گفت میخواهم جمع کنم با شیره انگور بامیه خانگی درست کنم، ارزان تر در می آید.

پدربزرگ گفت: زمان ما با پول یک کیلو زولبیای الان، می شد کل محل را افطاری داد. نوه گفت: پدربزرگ، الان با پول یک کیلو زولبیا، اسنپ هم نمیشه گرفت تا محل!

گرانی شیرینی، کام رمضان را تلخ نمی کند، فقط جیب را خالی می کند.

زولبیا و بامیه، یاران بی وفای سفره افطار که امسال با ما قهر کردند.

رمضان ماه مهمانی خداست، ولی ظاهرا ورودی اش با نرخ تورم محاسبه می شود.

شیرینی افطار به قیمت خون دل خوردن.

قناعت توانگر کند مرد را، ولی گرانی دیوانه کند مرد را.