سالروز فرار شاه معدوم (محمدرضا پهلوی) 1405

بیست و چهارم دی ماه، سالروز فرار شاه خائن و طلوع خورشید آزادی بر ملت ایران مبارک باد.

تیتر ماندگار «شاه رفت»، پایان شب سیاه استبداد و آغاز فجر انقلاب بود.

فرار شاه، نتیجه استقامت ملتی بود که جز خدا از هیچ قدرتی نمی‌ترسید.

روز ۲۴ دی، روزی که مجسمه‌های طاغوت پایین کشیده شد و بت‌های زمانه شکست.

شاه رفت و زمستان گذشت، و روسیاهی برای زغال‌های استعمار باقی ماند.

این فرار، یک سفر معمولی نبود؛ اعتراف به شکست در برابر اراده پولادین ملت ایران بود.

اشک شوق مردم در ۲۴ دی ۵۷، بارانی بود که غبار غم را از چهره ایران شست.

فرار محمدرضا پهلوی، درس عبرتی است برای تمام دیکتاتورهایی که به بیگانه تکیه می‌کنند نه به مردم.

۲۴ دی، روز پیروزی خون بر شمشیر و روز فروریختن هیمنه پوشالی سلطنت ۲۵۰۰ ساله بود.

دیو چو بیرون رود فرشته درآید... سالروز فرار شاه و بشارت آمدن امام مبارک.

شاه وقتی صدای انقلاب مردم را شنید که دیر شده بود. ۲۴ دی روز پیروزی بصیرت است.

حمایت‌های آمریکا و غرب نتوانست دیکتاتور را در برابر خشم مقدس مردم حفظ کند.

فرار شاه، فروپاشی ستون فقرات رژیم پهلوی و آغاز شمارش معکوس برای ۲۲ بهمن بود.

سرنوشت محمدرضا پهلوی، آوارگی و مرگ در غربت بود؛ سرنوشت محتوم خائنین به وطن.

مردم در ۲۴ دی جشن گرفتند، چون می‌دانستند رفتن شاه یعنی بازگشت استقلال و عزت.

این روز تاریخی اثبات کرد که هیچ قدرتی بالاتر از قدرت مردمِ متحد و باایمان نیست.

فرار شاه نشان داد که کاخ‌های ظلم، سست‌تر از خانه عنکبوت‌اند.

آن‌ها که ثروت ملت را غارت کردند و رفتند، نامشان در زباله‌دان تاریخ ماند.

۲۴ دی پایان وابستگی و سرسپردگی ایران به اجانب بود.

یادآوری ۲۴ دی، تزریق امید به جامعه است که ایستادگی همیشه نتیجه می‌دهد.

شاه رفت و فقط خاطرات چمدان‌های پر از دلارش ماند!

بلیط یک طرفه به مقصد ناکجاآباد؛ عاقبت کسی که به ملتش پشت کرد.

«شاه رفت»؛ کوتاه‌ترین و شیرین‌ترین تیتر تاریخ روزنامه‌نگاری ایران.

عاقبت فرار از دامن ملت، پناه بردن به دامن اربابان بی‌وفاست.

شاه رفت، ولی ای کاش بدهی‌هایش به ملت را هم تسویه می‌کرد!

آن همه ارتش و ساواک و گارد جاویدان، نتوانستند یک نفر را نگه دارند. قدرت خدا را ببین.

تاج و تخت را گذاشت و جانش را برداشت و برد.

از عقاب اوج‌گیرنده تا پرنده فراری؛ سقوط یک دیکتاتور.

تاریخ مصرفش برای آمریکا تمام شد، مثل دستمال کاغذی دور انداخته شد.

به مصر و پاناما و مراکش رفت، اما هیچ جا خانه پدری نمی‌شود که او نداشت.

شاه رفت، امام آمد.

۲۴ دی؛ روز فرار طاغوت.

پایان سلطنت، آغاز جمهوریت.

ایران از قفس پرید.

جشن ملی فرار شاه.

سقوط دیکتاتور.

طلوع آزادی مبارک.

زمستان رفت و بهار آمد.

خداحافظ دیکتاتور.

روز پیروزی اراده ملت.