در عصر شبکههای اجتماعی، اشعار دوبیتی و متنهای کوتاه (Bio و Caption) نقش مهمی در انتقال پیامهای مذهبی ایفا میکنند. دوبیتیها به دلیل ایجاز و آهنگین بودن، به سرعت در حافظه میمانند و احساسات عمیق سوگواری را در قالبی فشرده منتقل میکنند. برای شهادت امام جواد (ع)، مضامینی همچون «غربت در خانه»، «جوانی» و «جود و کرم» بیشترین کاربرد را در ادبیات منظوم دارند.
شاعران آیینی معمولاً از کلماتی مانند «ابن الرضا»، «کاظمین»، «زهر»، «همسر»، «جود»، «عطش» و «پشت بام» در اشعار مربوط به ایشان استفاده میکنند. ترکیب این واژگان، تابلویی از مظلومیت ایشان را ترسیم میکند که دل هر محبی را به درد میآورد.
برای مناسبتهای شهادت، معمولاً از سبکهای مرثیه، نوحه و زبان حال استفاده میشود. در زبان حال، شاعر خود را جای امام یا یکی از نزدیکان ایشان میگذارد و درد و دل میکند. این سبک برای بیوگرافی و استوری بسیار تأثیرگذار است.
بسیاری از دوبیتیها، گریزی به امام رضا (ع) میزنند. از آنجا که امام جواد یگانه فرزند ایشان بودند، تسلیت گفتن به «شاه خراسان» یکی از مضامین اصلی اشعار ۳۰ ذیالقعده است.
حفظ و نشر این اشعار کوتاه، نوعی زنده نگه داشتن شعائر الهی است. وقتی کاربری در بیوگرافی خود شعری برای امام مینویسد، هویت مذهبی خود را ابراز کرده و دیگران را نیز به یاد آن امام میاندازد.
