شعر کوتاه در وصف دختران آذر ماهی برای بیو اینستاگرام 1405

دختر آذر که باشی ماه تابان میشوی / در میان فصل سرما جانِ جانان میشوی

من دختر پاییزم و آذر نشانم / آتش به جانِ سردیِ دنیا کشانم

آذری‌ام؛ دخترِ ته تغاریِ پاییز / از عشق سرشار و ز احساس لبریز

در کمانِ ابرویش آذر کمین کرده است / با نگاه آتشینش قصد دین کرده است

زاده آذر منم؛ مغرور و کمیاب و اصیل / همچو ققنوسی که برخیزد ز خاکستر، جمیل

من دختر آذرم، ز آتش زاده / بر اسبِ غرور و عشق، آماده / هر کس که دلش سرد شد از جور زمان / گرمای دلم به او دهد، باده

آخرین دردانه پاییزم و نامم آذر است / قلب من از هر چه یاقوت و طلا بالاتر است / گرچه سرما می‌رسد از راه اما باک نیست / گرمی آغوش من از کوره آتش بهتر است

کمانی در فلک دارم، دلی بر خاک / منم آن دختر آذر، دلیر و پاک / رکم، راست‌گویم، عاشقم، مستم / که من با راستی و عشق، هم‌دستم

نامم آذر است / معنایم آتش / می‌سوزانم غم را / و گرم می‌کنم / جهان یخ‌زده را

من دخترِ / آخرین انارِ ترک خورده‌ام / فرزندِ آذر / که زمستان / پیش پایم زانو می‌زند

خلاصه‌ی پاییز منم / دختری از جنسِ برگ و باد / و قلبی که / آتشکده‌ای خاموش‌ناشدنی است

کماندارِ ماهم / نشانه رفته‌ام / تاریکی را / من دختر آذرم / پایانِ طلاییِ خزان

سلطنت پاییز / با قدم‌های من / تمام می‌شود / آذر ماهی‌ام

من آن آتشم / که خاکستر نمیشوم / دختر آذر یعنی / اوجِ غرور و احساس

نه بهار می‌خواهم / نه تابستان / پادشاهیِ من / در آذر آغاز می‌شود

خاص بودن / شغلِ من است / چون زاده‌ی آذرم

قلبم انارِ سرخی است / که در آذر ترک برداشت / عاشقانه‌ترین فصل خدا منم

صدای خش‌خش برگ‌ها / لالایی تولد من است / دختر آذر، دختر باران

گرم‌ترین شال‌گردنِ دنیا / مهربانیِ یک دخترِ آذر ماهی است / که سرما را شرمنده می‌کند