در قرآن کریم، سوره مائده آیه ۳۲، خداوند متعال میفرمایند: «وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعًا» (و هر کس نفسی را زنده کند، گویی همه مردم را زنده کرده است). این آیه نشاندهنده ارزش فوقالعاده نجات جان انسان در دیدگاه اسلامی است. روز دفاع غیرنظامی، تجلی عملی این آموزه قرآنی است که امدادگران و ناجیان را در جایگاهی والا قرار میدهد.
ادبیات فارسی همواره مشحون از مفاهیم نوعدوستی و کمک به همنوع بوده است. از شعر معروف سعدی «بنی آدم اعضای یکدیگرند» تا اشعار معاصر، همگی بر درد دیگران را درد خود دانستن تاکید دارند. استفاده از زبان شعر برای بیان اهمیت دفاع غیرنظامی، میتواند تاثیر عاطفی عمیقی بر مخاطب بگذارد و فرهنگ ایمنی را نهادینه کند.
شعر کوتاه و جملات ادبی، ابزاری قدرتمند برای تقدیر از کسانی است که جان خود را به خطر میاندازند. آتشنشانان، امدادگران هلال احمر و نیروهای پدافند غیرعامل، سوژههای ناب اشعار حماسی و عاطفی هستند. این متون میتوانند در شبکههای اجتماعی بازنشر شده و موجی از قدردانی عمومی را ایجاد کنند.
نجات جان انسان، اوج زیبایی رفتار بشری است. هنرمندان و شاعران با توصیف لحظات نفسگیر نجات، زیبایی نهفته در ایثار و فداکاری را به تصویر میکشند. این زیباییشناسی به جامعه یادآوری میکند که با وجود تمام تلخیها، انسانیت هنوز زنده است.
وقتی مفاهیم خشک و فنی دفاع غیرنظامی با زبان لطیف شعر آمیخته میشود، پذیرش آن برای عموم مردم آسانتر میگردد. شعرهایی که بر ارزش جان تاکید دارند، ناخودآگاه فرد را به رعایت اصول ایمنی و مراقبت از خود و دیگران ترغیب میکنند.
