شعر کوتاه برای استقبال از مسافر مشهد و بنر خیرمقدم 1405

کبوتر وار می‌آیی ز مشهد / چه آوردی برایم غیر گنبد؟

خوش آمدی ای زائر کوی رضا (ع) / آورده‌ای بوی بهشت خدا.

زیارتت قبول ای مایه فخر / شدی همسایه خورشید در شهر.

چشمان تو بوی حرم می‌دهد / بوی عطای کرم می‌دهد.

غبار کوی رضا توتیای چشم ماست / خوش آمدی که رخت آبروی ماست.

رسید مژده که آمد زائر سلطان / خوش آمدی به وطن ای عزیز جانان.

بر مقدمت ای زائر شاه خراسان / گل می‌فشانیم با دیدگان گریان.

تو آمدی و خانه ما نورباران شد / دل‌های ما به یمن تو شادان شد.

صفای قدمت ای زائر رضا (ع) / برده ز دل‌های ما هر چه بلا.

زیارتت قبول درگاه حق باد / همیشه خانه‌ات پر رونق باد.

بازگشتت از حریمِ امنِ سلطانِ رئوف / مژده‌یِ رحمت دهد بر جانِ مشتاقِ الوف خوش آمدی ای زائرِ درگاهِ شاهِ طوس / بر مقدمت ریزیم گل، ای مایه‌یِ ناموس.

ای که رفتی به پابوسِ امامِ غریب / بردی از آن بارگاهِ قدس، صدها نصیب زیارتت قبول و طاعاتت سعید / خوش آمدی ای زائرِ آن یارِ وحید.

بویِ عطرِ حرمت هوش ز سر می‌بَرد / دیدنِ رویِ تو زنگ از دلِ ما می‌خَرد خوش آمدی زائرِ مشهد، قدمت روی چشم / دور باد از تو و جانت همه رنج و خشم.

آمدی و بویِ اسپندِ حرم آورده‌ای / از جوارِ ضامنِ آهو کَرَم آورده‌ای مقدمت گلباران ای زائرِ کویِ رضا (ع) / جانِ ما قربانِ آن گنبدِ زرد و طلا.

کبوترِ جلدِ حریمِ رضوی، خوش آمدی / به جمعِ ما با بویِ آن یارِ قوی، خوش آمدی زیارتِ شاهِ خراسان گوارایِ وجود / که برده‌ای از آن زیارت همه بود و نبود.

مشهد رفتی و دلم را بردی / غم‌های دلم را همه بشمردی حالا که آمدی زیارت قبول / ای زائرِ پاکِ آلِ رسول.

خوشا آنکس که مهمانِ رضا (ع) شد / زِ هر چه غیرِ او، یکدم جدا شد رسیدن بخیر ای مسافرِ نور / دلت از غصه‌ها و غم‌ها دور.

آب و جارو کرده‌ام خانه را / تا ببینم رویِ جانانه را زائرِ مشهد رسید از سفر / کرد عالم را زِ نورش خبر.

سوغاتِ تو مهر است و تسبیح و دعا / خوش آمدی ای زائرِ امام رضا (ع).

رویِ تو مثلِ گنبدش نورانی است / حالِ تو مثلِ عارفان روحانی است خوش آمدی عزیزِ دل، زیارت قبول.

خاکِ پایت سرمه‌یِ چشمانِ من / آمدی روشن شدی چشمانِ من.

از مشهدِ رضا (ع) چه خبر آورده‌ای؟ / انگار که قرصِ قمر آورده‌ای.

دلتنگِ تو بودیم و دعاهای تو / قربانِ صفا و مهر و وفای تو.

یک شهر به استقبالِ تو آمده است / چون بویِ خوشِ آن حرم آمده است.

زیارت قبول و خستگی‌ات در / خوش آمدی ای سایه‌یِ رویِ سر.

آمدی، و عطرِ حرم، جایِ خالی‌ات را پر کرد. زیارت قبول، مسافرِ سرزمینِ نور.

چشم‌هایت، آینه‌کاریِ حرم شده‌اند. خوش آمدی، که سوغاتت آرامش است.

هنوز، صدایِ نقاره در گوشت می‌پیچد. و ما، به احترامِ این صدا، تمام‌قد می‌ایستیم. خوش آمدی زائر.

از باب‌الجواد که آمدی بیرون، دل ما را هم آوردی؟ رسیدن بخیر، کبوترِ حرم.

اینجا، همه منتظرند. تا خاکِ عبایت را، تکانی بدهی، و مدینه را معطر کنی. زیارت قبول، شاه‌نشینِ قلبم.