متن درباره حس و حال معنوی روز سوم اعتکاف و اعمال ام داوود 1405

غروب روز سوم نزدیک است و دلم گرفته. خدایا، چگونه دل بکنم از این خانه که بوی تو را می‌دهد؟ اعتکاف تمام می‌شود اما عاشقی ما تمام شدنی نیست.

روز سوم، روز وداع با دیوارها و ستون‌هایی است که شاهد اشک‌های ما بودند. اعمال ام داوود را با بغض می‌خوانم و امید به رحمتت دارم.

ساعات آخر اعتکاف است. دل‌ها می‌لرزد، نه از ترس، که از شوق و دلتنگی. خدایا این حال خوش را از ما نگیر.

کم‌کم سفره اعتکاف جمع می‌شود. خوشا آنان که توشه برداشتند. روز سوم، روز امضای توبه‌نامه‌هاست.

این لحظات پایانی چقدر سنگین و در عین حال شیرین است. شیرینی وصال و سنگینی فراق. خداحافظ ای خلوت ناب.

نوای «ام داوود» در فضای مسجد پیچیده است. فریاد «یا قاضی الحاجات» معتکفین، عرش را به لرزه درآورده. امروز روز اجابت است.

اعمال ام داوود، نردبان آسمان است در روز نیمه رجب. هر آیه‌ای که می‌خوانیم، پله‌ای است به سوی نور.

خدایا به حق دعای ام داوود، همانطور که یوسف را به یعقوب رساندی، یوسف زهرای ما را هم برسان. این معتکفین منتظرند.

در سجده آخر اعمال ام داوود، وقتی صورت بر خاک می‌گذاریم، تمام غم‌های عالم را فراموش می‌کنیم جز غم دوری تو.

روز پانزدهم رجب و اعمال ام داوود؛ فرصتی طلایی برای کسانی که می‌خواهند ره صد ساله را یک شبه طی کنند.

امروز درهای آسمان چهارطاق باز است. روز سوم اعتکاف، روز پرواز نهایی است. بال‌هایت را باز کن و تا بی‌نهایت برو.

عجیب حالی دارد عصر روز سوم. انگار خدا نشسته و دانه‌دانه اشک‌های بندگانش را می‌خرد. قیمت این اشک‌ها بهشت است.

اعتکاف به پایان می‌رسد تا ثابت کند می‌توان در دنیا بود اما دنیایی نبود. ام داوود، درس رهایی از قفس تن است.

غروب امروز، پایان نیست؛ آغاز حکایت ما و خداست. حکایتی که با «یا رب» شروع شد و نقطه پایانی ندارد.

معتکف! تو اکنون پاک‌ترین موجود زمینی. دعای ام داوودت، کیمیای سعادت است. ما را هم مس کنید طلا.

باز هم نوبت ام داوود شد / چشم‌ها چشمه زاینده رود شد / معتکف بار سفر بست ولی / دل او ساکن کوی معبود شد

روز سوم آمد و دل بی‌قرار / موسم وصل است و پایان انتظار / با دعای مادر موسی و نوح / می‌شود فصل خزان ما بهار

غروب پانزدهم، رنگ کربلا دارد / دل شکسته ما، شور نینوا دارد / خوشا به حال کسی که در این غروب غریب / برات تذکره از شاه سر جدا دارد

شما که الان وسط اعمال ام داوود هستید، نفس‌تان حق است. برای گره‌های کور زندگی ما هم دعا کنید.

دم افطار روز آخر، وقتی اعمال تموم شد، تو اون حال خستگی و تشنگی، یاد لب‌های تشنه حسین (ع) باشید و ما رو دعا کنید.

خوش به حالتون که توفیق اعمال ام داوود رو دارید. ما که جاماندیم، شما نایب الزیاره دل‌های ما باشید.

لحظات آخر اعتکاف، لحظات طلایی استجابت است. اسم من روسیاه رو هم گوشه سجاده‌تون بنویسید.

به حق همون آیاتی که خوندید، دعا کنید عاقبت همه جوون‌ها بخیر بشه. التماس دعای ویژه در روز آخر.