دهه فجر انقلاب اسلامی، یادآور روزهای سرنوشتساز ملت ایران از ۱۲ تا ۲۲ بهمن سال ۱۳۵۷ است. این دهه نماد پیروزی اراده مردم بر استبداد و استعمار است. فلسفه بزرگداشت این دهه، یادآوری رشادتها، ایثارگریها و همبستگی ملی است که منجر به استقرار نظام جمهوری اسلامی شد. این جشنها فرصتی برای انتقال ارزشهای انقلابی به نسلهای جدید است.
بدون شک، نقش داهیانه و پیامبرگونه حضرت امام خمینی (ره) در هدایت امواج خروشان ملت، کلیدیترین عامل پیروزی بود. ایشان با تکیه بر مبانی اسلام ناب و اعتماد به مردم، توانستند ترس را از دلها بزدایند و روحیه شهادتطلبی و مبارزه را جایگزین انفعال کنند. دهه فجر، جشن ولایت و پیوند عمیق امت با امام است.
آغاز دهه فجر فرصتی مناسب برای بازخوانی دستاوردهای انقلاب است. استقلال سیاسی و عدم وابستگی به قدرتهای شرق و غرب، پیشرفتهای چشمگیر در حوزههای علمی، نظامی، پزشکی و هستهای، و همچنین گسترش عدالت اجتماعی و توجه به مناطق محروم، از جمله ثمرات این درخت تنومند است که در بهمن ۵۷ کاشته شد.
یکی از مهمترین درسهای دهه فجر، اهمیت وحدت کلمه است. در آن روزها همه اقشار مردم از بازاری و دانشجو تا کارگر و کارمند، زیر پرچم اسلام و رهبری واحد گرد آمدند. امروز نیز برای عبور از مشکلات و مقابله با توطئههای دشمنان، نیازمند همان روحیه همبستگی و اتحاد ملی هستیم که در فجر ۵۷ تجلی یافت.
وظیفه امروز ما تنها برگزاری جشن و چراغانی نیست، بلکه «جهاد تبیین» است. باید حقایق انقلاب و جنایات رژیم پهلوی برای نسل جوان به درستی تبیین شود تا دشمن نتواند با تحریف تاریخ، جای شهید و جلاد را عوض کند. دهه فجر زمان تجدید عهد با آرمانهای شهدا برای ساختن ایرانی قویتر است.
