نمادشناسی پرچم‌ها، علم‌ها و بیرق‌ها در عزاداری اربعین 1405

پرچم سرخ نماد خونخواهی و قیامی است که هنوز پایان نیافته است، نشانه انتقام خون حسین (ع).

پرچم سیاه نشانه عزاداری، حزن و اندوه ابدی شیعه در سوگ سالار شهیدان است.

پرچم سبز نماد اهل بیت (ع)، سیادت و نسل پاک پیامبر (ص) است که در دستان علمداران دیده می‌شود.

پرچم زرد گاهی با شعار یا لثارات الحسین دیده می‌شود و نماد آمادگی برای نبرد و ظهور است.

سفیدی که در برخی پرچم‌ها دیده می‌شود، نشانه کفن و آمادگی برای جانبازی در راه حق است.

ترکیب رنگ‌های سیاه و سرخ در مسیر پیاده‌روی، تضاد میان ظلمت یزیدی و نور حسینی را تداعی می‌کند.

رنگ‌های تیره در کتیبه‌ها نشان‌دهنده وقار و سنگینی مصیبت وارد شده بر آل الله است.

استفاده از پارچه‌های زربافت و گلدوزی شده روی علم‌ها، نشانه قداست و ارزش والای این نمادهاست.

گاهی رنگ آبی یا فیروزه‌ای در تزیینات علم به کار می‌رود که نماد آسمان و معنویت است.

تغییر پرچم گنبد از سرخ به سیاه در ایام محرم و صفر، اعلام رسمی عزای عمومی در عالم تشیع است.

تیغه‌های فولادی علم نماد شمشیرها و نیزه‌هایی است که بر بدن مطهر شهدا وارد شد.

پنجه فلزی یا دست در بالای علم، نماد دست‌های بریده حضرت ابوالفضل العباس (ع) است.

تندیس پرندگان (معمولا کبوتر یا طاووس) نماد پیام‌رسانی خون شهدا و زیبایی بهشت است.

شیرهای فلزی روی علم، نماد اسدالله الغالب علی (ع) و شجاعت حیدری اصحاب عاشوراست.

پرپرهای رنگی (پرهای شترمرغ) نماد کثرت لشکریان حق و زیبایی بصری دسته عزاداری است.

فانوس‌ها یا مشعل‌های روی علم، یادآور شام غریبان و جستجوی اجساد مطهر در تاریکی است.

اژدها یا سرهای دیو مانند در دو طرف تیغه‌ها، نماد نفس اماره و دشمنان شکست خورده توسط نور ولایت است.

پارچه‌های ترمه و شال‌های آویزان، نذورات مردمی است که برای تبرک به علم بسته شده‌اند.

زنگوله‌های آویزان از علم، صدای زنگ کاروان کربلا و هشدار برای بیداری غافلان را تداعی می‌کند.

بدنه اصلی و سنگین علم، نماد بار سنگین امانت و رسالتی است که زینب (س) بر دوش کشید.

کتیبه‌های محتشم کاشانی با اشعار باز این چه شورش است، شناسنامه عزاداری سنتی ایرانی است.

بیرق‌های سه گوش معمولا در جلوی دسته‌ها و موکب‌ها به عنوان نشانگر هویت هیئت استفاده می‌شوند.

شعار هیهات منا الذله روی بیرق‌ها، مانیفست سیاسی و اجتماعی شیعه در اربعین است.

پرچم‌های بلند در مسیر پیاده‌روی (مشی)، نماد ستون‌های هدایت و راهنمایی زائران هستند.

نوشته‌های یا حسین و یا ابالفضل روی پرچم‌ها، ذکر مجسم و تذکر دائمی به زائران است.

بیرق‌های کهنه و قدیمی در هیئت‌ها، حرمت و قداست بیشتری دارند و نشانگر قدمت نوکری هستند.

پرچم‌های بزرگ که توسط چندین نفر حمل می‌شوند، نماد وحدت و یکپارچگی امت عاشورایی است.

کتیبه‌های عمودی که به ستون‌ها آویزان می‌شوند، قامت استوار اسلام را با تکیه بر عاشورا نشان می‌دهند.

استفاده از خط ثلث و نستعلیق در کتیبه‌ها، پیوند هنر اسلامی با مفاهیم عاشورایی است.

بیرق‌های سیاه که بر سر در خانه‌ها نصب می‌شود، نشانه بیعت هر خانواده با آرمان‌های کربلاست.

علم‌کشی نماد دوش کشیدن بار مسئولیت و تعهد نسبت به مکتب عاشوراست.

پایین آوردن سر علم به نشانه تعظیم در برابر نام خدا و اهل بیت، درس تواضع به عزاداران می‌دهد.

چرخاندن علم (علم‌گردانی) نماد طواف پروانه‌وار دور شمع وجود سیدالشهداست.

بوسیدن چوب پرچم یا علم، ابراز ارادت به هر چیزی است که رنگ و بوی حسین (ع) دارد.

دخیل بستن به پرچم‌ها، توسل جستن به آبروی صاحبان پرچم برای گره‌گشایی از مشکلات است.

برافراشته نگه داشتن پرچم در باد و باران، نماد استقامت شیعه در برابر سختی‌های زمانه است.

حرکت پرچم‌ها در باد، گویی سماع عارفانه ذرات عالم در سوگ اشرف مخلوقات است.

سنگینی علم یادآور سنگینی داغی است که بر دل زینب کبری (س) نشست.

هر پرچم در اربعین، یک سفیر خاموش است که پیام آزادگی را فریاد می‌زند.

جمع شدن زیر بیرق حسین (ع)، تمرین تجمع در روز قیامت زیر سایه لطف اوست.

پرچم‌های کشورهای مختلف در مسیر اربعین، نماد جهانی بودن پیام عاشورا و حذف مرزهاست.

تصاویر شهدا در کنار پرچم‌ها، یادآور کسانی است که راه کربلا را با خون باز کردند.

پرچم‌های قرمز یا لثارات الحسین، نماد انتظار برای ظهور منتقم خون خداست.

عمودها که شماره‌گذاری شده‌اند، نماد پله‌های صعود معنوی تا رسیدن به کعبه دل‌ها هستند.

سیاه پوش کردن موکب‌ها، نشان‌دهنده عزادار بودن میزبان و شریک بودن در غم اهل بیت است.

پرچم‌های کوچک در دست کودکان، نماد انتقال فرهنگ عاشورا به نسل آینده است.

نصب پرچم بر کوله پشتی‌ها، نشانه این است که هر زائر یک رسانه متحرک است.

پرچم‌های بلند بر فراز موکب‌های عراقی، نشانه مهمان‌نوازی و دعوت از زائران است.

گاهی پرچم‌های سیاه را نیمه افراشته می‌کنند که نشانه اوج عزا در روز اربعین است.

تلاقی پرچم‌های سیاه و گنبد طلایی، زیباترین قاب بصری در انتهای مسیر پیاده‌روی است.