خداوند میفرماید: و ما صابران را بشارت میدهیم. بشارت باد بر شما که در صبر و استقامت نمونهاید.
مذهبی و معنوی
2
بیماری، تکانهای برای بیداری روح و پاک شدن از تعلقات است. انشاءالله این رنج، مایه تقرب شما به خدا باشد.
مذهبی و معنوی
3
یا من اسمه دواء و ذکره شفاء. از طبیبالاطبا برایتان شفای عاجل و کامل مسئلت دارم.
مذهبی و معنوی
4
در روایات آمده است که دعای بیمار مستجاب است. ما را نیز در خلوت خود با خدا دعا کنید.
مذهبی و معنوی
5
رنجی که میکشید، کفاره گناهان و نردبان صعود به درجات عالی بهشت است. دلتان به نور خدا روشن.
مذهبی و معنوی
6
توکل بر خدا، کلید قفلهای بسته است. امور خود را به او واگذارید که بهترین وکیل است.
مذهبی و معنوی
7
شما نظرکردهاید؛ چرا که خداوند بندگان محبوبش را بیشتر مبتلا میکند تا صدایشان را بشنود.
مذهبی و معنوی
8
به یاد حضرت ایوب (ع) باشید که صبرش ضربالمثل شد و پاداشش بینهایت. مسیرتان نورانی.
مذهبی و معنوی
9
هیچ برگی از درخت نمیافتد مگر به اذن او. راضی بودن به رضای خدا، بالاترین درجه ایمان است.
مذهبی و معنوی
10
امیدوارم به حق بیمار مصلحتی کربلا، امام سجاد (ع)، لباس عافیت بر تن عزیزتان پوشانده شود.
مذهبی و معنوی
11
خداوند گر ز حکمت ببندد دری، ز رحمت گشاید در دیگری. به رحمتش امیدوار باشید.
مذهبی و معنوی
12
نذر و نیاز و دعا، سلاح مومن است. برای سلامتیتان ختم صلوات گرفتهایم.
مذهبی و معنوی
13
ملائکه الهی در خانهای که بیماری در آن پرستاری میشود، رفت و آمد دارند. خانهتان پرنور.
مذهبی و معنوی
14
شفا دست خداست و دارو بهانه است. از سرچشمه اصلی بخواهید که او ارحم الراحمین است.
مذهبی و معنوی
15
در پناه قرآن و اهل بیت (ع) باشید که امنترین پناهگاه عالم است.
مذهبی و معنوی
اهمیت حمایت روانی از بیماران خاص
بیماریهای خاص و صعبالعلاج نه تنها جسم، بلکه روح و روان بیمار و خانواده او را نیز تحت تاثیر قرار میدهند. اضطراب، افسردگی و ناامیدی از شایعترین عوارض این بیماریها هستند. روز ۱۸ اردیبهشت بهانهای است تا بدانیم حمایت روانی و امیدبخشی به این عزیزان، به اندازه درمانهای دارویی اهمیت دارد. کلمات محبتآمیز، حضور فیزیکی در کنار آنها و گوش دادن به درد دلهایشان میتواند معجزه کند و انگیزه مبارزه با بیماری را در آنان تقویت نماید.
خانوادهها؛ پرستاران خاموش و خستگیناپذیر
در سایه رنج بیماری، اغلب رنج خانوادهها و مراقبین نادیده گرفته میشود. پدران و مادرانی که تمام زندگی خود را وقف فرزند بیمارشان میکنند، با فشارهای مالی، اجتماعی و عاطفی سنگینی روبرو هستند. همدردی با خانوادهها و درک شرایط ویژه آنان، کمترین وظیفه جامعه است. باید به آنان یادآوری کنیم که فداکاریشان ارزشمند است و در این مسیر تنها نیستند. ایجاد شبکههای حمایتی برای والدین بیماران خاص میتواند بار روانی آنان را کاهش دهد.
نقش معنویت و توکل در فرآیند درمان
تجربه نشان داده است که بیمارانی که دارای روحیهی معنوی قوی و توکل به خداوند هستند، تابآوری بیشتری در برابر درد و رنج بیماری دارند. نگاه به بیماری به عنوان یک آزمایش الهی و فرصتی برای رشد روحی، میتواند از بار منفی آن بکاهد. دعا، نیایش و توسل به اهل بیت (ع)، آرامشبخش دلهای بیقرار بیماران و خانوادههای آنان است و امید به شفا را همواره زنده نگه میدارد.
چگونه به بیماران خاص امید بدهیم؟
امید دادن به معنای انکار واقعیت یا گفتن جملات کلیشهای نیست. امید واقعی یعنی کمک به بیمار برای یافتن معنا در زندگی، حتی با وجود بیماری. تشویق آنان به پیگیری علایق، تحصیل و فعالیتهای هنری، یادآوری توانمندیهایشان و معرفی الگوهای موفقی که با بیماری مشابه زندگی میکنند، از راههای موثر امیدبخشی است. باید به آنان نشان داد که بیماری، تمام هویت آنها نیست.
مسئولیت اجتماعی ما در برابر بیماران خاص
هر یک از ما به عنوان عضوی از جامعه، در برابر بیماران خاص مسئولیم. پرهیز از نگاههای ترحمآمیز یا کنجکاوانه، رفتار عادی و محترمانه، و مشارکت در کمپینهای حمایتی و خیریه، از جمله وظایف ماست. روز بیماریهای خاص تلنگری است تا با افزایش آگاهی خود، محیطی امن و پذیرا برای حضور اجتماعی این عزیزان فراهم کنیم و نگذاریم انزوا بر درد بیماری افزوده شود.
سوالات متداول
چگونه میتوانم با یک بیمار خاص همدردی کنم؟
با گوش دادن فعال، پرهیز از نصیحتهای پزشکی غیرتخصصی، رفتار عادی و محبتآمیز و پیشنهاد کمکهای عملی کوچک.
آیا گفتن جمله «خوب میشوی» کار درستی است؟
همیشه نه. گاهی این جمله فشار روانی ایجاد میکند. بهتر است بگوییم «من کنارت هستم» یا «با هم این مسیر را طی میکنیم».
خانوادههای بیماران خاص چه نیازهایی دارند؟
نیاز به درک شدن، استراحت، حمایت مالی و گاهی فقط یک همصحبت برای تخلیه هیجانات منفی.
آیا بیماری خاص به معنی پایان زندگی عادی است؟
خیر، بسیاری از بیماران خاص با مدیریت بیماری، زندگی فعال، موفق و شادی دارند و در جامعه نقشآفرینی میکنند.
چگونه میتوان به انجمنهای حمایتی کمک کرد؟
از طریق کمکهای نقدی، اهدای تجهیزات پزشکی، یا داوطلب شدن برای آموزش، مددکاری و برگزاری بازارچههای خیریه.
تاثیر دعا در روحیه بیمار چیست؟
دعا باعث آرامش درونی، کاهش استرس و افزایش امید میشود که مستقیماً بر سیستم ایمنی بدن تاثیر مثبت دارد.
چرا ۱۸ اردیبهشت روز بیماریهای خاص است؟
این روز همزمان با روز جهانی تالاسمی است و در ایران برای توجه به تمام بیماریهای صعبالعلاج تعمیم داده شده است.
آیا ترحم کردن به بیمار کار درستی است؟
خیر، ترحم باعث احساس ضعف و حقارت در بیمار میشود. باید به جای ترحم، به آنها احترام گذاشت و توانمندیهایشان را دید.
برای امید دادن به کودک بیمار چه کنیم؟
با او بازی کنید، قصههای قهرمانانه بگویید، رویاهایش را جدی بگیرید و محیطی شاد برایش فراهم کنید.
چطور با افسردگی ناشی از بیماری مبارزه کنیم؟
مراجعه به روانشناس متخصص سلامت، شرکت در گروههای درمانی و حمایتی، و حفظ ارتباطات اجتماعی موثر است.