دوران شیوع بیماری همه گیر (کرونا)، آزمونی بزرگ برای بشریت و به ویژه کادر درمان بود. پرستاران در خط مقدم این نبرد، با وجود کمبود امکانات، ناشناخته بودن ویروس و خطر مرگ، ایثارگرانه ایستادند. اصطلاح «مدافعان سلامت» که با الهام از مدافعان حرم شکل گرفت، نشان دهنده جایگاه جهادی و مقدس کار آنان در آن روزهای سخت است. روز پرستار بهترین فرصت برای بازخوانی این حماسه است.
بسیاری از پرستاران در راه خدمت به بیماران، جان خود را فدا کردند و به درجه رفیع شهادت نائل شدند. یادآوری نام و خاطره این عزیزان در روز پرستار، وظیفه ای اخلاقی و ملی است. آنها ثابت کردند که پرستاری تنها یک شغل نیست، بلکه عشقی است که تا پای جان ادامه دارد.
تصاویر پرستاران با لباس های فضایی (PPE)، ماسک های چند لایه و صورت های کبود شده از فشار ماسک، نمادی از سختی کار در آن دوران بود. تحمل ساعت ها تشنگی و گرما در آن لباس ها، در حالی که شیفت های کاری به دلیل کمبود نیرو چند برابر شده بود، جلوه ای از استقامت زینبی را به نمایش گذاشت.
یکی از ابعاد دردناک آن دوران، قرنطینه شدن پرستاران و دوری ماه ها از خانواده و فرزندانشان بود تا آلودگی را منتقل نکنند. این ایثار عاطفی، کمتر از ایثار جانی نیست. حضرت زینب (س) نیز دوری از عزیزان را تجربه کردند و این وجه اشتراک، تقدیر روز پرستار را معنادارتر می کند.
اگرچه شرایط بحرانی فروکش کرده است، اما حافظه تاریخی ملت نباید فداکاری های آن روزها را فراموش کند. پیام های تبریک روز پرستار با محوریت ایثار دوران همه گیری، نوعی فرهنگ سازی برای قدردانی دائمی و جلوگیری از فراموشی قهرمانان ملی است.
