تبریک و تشکر از همسر حامی در روز جهانی مبارزه با سرطان 1404

همسر عزیزم، در روزهای طوفانی سرطان، تو لنگر آرامش من بودی. ممنون که ماندی و جنگیدی.

عشق تو قوی‌ترین داروی شیمی‌درمانی من بود. روز جهانی مبارزه با سرطان بر تو که قهرمان زندگی‌ام هستی مبارک.

بدون حمایت‌های تو، تحمل این درد ناممکن بود. تو فرشته‌ای هستی در لباس همسر. دوستت دارم.

دستانت را می‌بوسم که در تمام لحظات درد، پناهگاه من بودند. ممنون که پا به پای من سوختی و ساختی.

سرطان بهانه شد تا بفهمم چقدر خوشبختم که تو را دارم. تو معنای واقعی وفاداری هستی.

همسفر روزهای سخت، اگر امروز زنده‌ام و می‌خندم، مدیون صبر و ایثار توام.

تو موهایم را تراشیدی تا غصه نخورم، اما عشق را در دلم کاشتی. سپاس همسر فداکارم.

شاید سرطان جسمم را ضعیف کرد، اما عشق تو روحم را شکست‌ناپذیر ساخت.

در تقویم زندگی من، روز سرطان روز تجلیل از توست که عاشقانه پرستاری‌ام کردی.

نگاه پر از امید تو، تنها دلیلی بود که تسلیم نشدم. عاشقتم شریک لحظه‌های سخت.

تشکر واژه کوچکی است برای تو که جوانی‌ات را پای بیماری من گذاشتی.

قدردان تمام شب‌بیداری‌هایت هستم. تو بهترین پرستار و همسر دنیایی.

ممنون که وقتی خودم را باخته بودم، تو خودت را نباختی و ستون خانه شدی.

ایثار یعنی تو، که درد من را بیشتر از خودم حس کردی ولی لبخند زدی.

روز مبارزه با سرطان را به تو تبریک می‌گویم که بزرگترین مبارز زندگی‌ام بودی.

هیچکس جز تو نمی‌توانست این مسیر دشوار را برایم هموار کند. سایه‌ت مستدام.

تو ثابت کردی که تعهد در ازدواج فقط در شادی نیست، در غم و بیماری هم پابرجاست.

سپاس که خم به ابرو نیاوردی و با تمام وجودت از من مراقبت کردی.

اجر زحمات تو با خداست، من که زبانم از تشکر قاصر است.

وجود تو نعمتی بود که خدا در دل تاریکی بیماری به من بخشید.

ما با هم این غول را شکست دادیم. پیروزی‌مان مبارک همسفر جان.

این جنگ دو نفره بود و تو فرمانده قلب من بودی.

کنار تو حتی سرطان هم ترسناک نبود. ممنون که شانه‌به‌شانه آمدی.

جاده سلامتی را با کفش‌های صبر تو طی کردم.

تو فقط همسر نبودی، تو هم‌رزم من در برابر بیماری بودی.

یادمان باشد که عشق ما از سرطان قوی‌تر بود.

داستان ما داستان لیلی و مجنون نیست، داستان دو مبارز است که پیروز شدند.

هر بار زمین خوردم، دست تو بود که بلندم کرد.

ما ثابت کردیم که با هم می‌توانیم از آتش بگذریم.

همسفر بهشتی من، دنیا با تو جای قشنگ‌تری است حتی با بیماری.

صبر تو در برابر ناملایمات بیماری من، درسی بزرگ برای همه بود.

چقدر صبورانه غرغرهای ناشی از دردم را تحمل کردی. شرمنده‌تم.

تو کوه صبر بودی وقتی من دریای طوفانی بودم.

خدا به قلبت آرامش بده که انقدر با متانت پرستاری کردی.

صبر زینبی تو الگوی من شد تا درد را تحمل کنم.

امروز جشن سلامتی من، جشن وفاداری توست.

ما بردیم، چون تو پشت من بودی.

سرطان رفت، اما عشق تو ماندگار شد.

به کوری چشم بیماری، ما هنوز عاشقانه کنار همیم.

پیروزی بر سرطان بدون تو ممکن نبود.