شغل راهنمای گردشگری فراتر از نشان دادن مسیرها و بناهاست. راهنمایان به عنوان سفیران فرهنگی نقش کلیدی در شکل دهی تصویر ذهنی گردشگران نسبت به یک کشور دارند. آنها با دانش عمیق خود از تاریخ هنر و آداب و رسوم پل ارتباطی میان فرهنگ ها هستند. در روز جهانی راهنمایان گردشگری باید به یاد داشته باشیم که هر کلام یک راهنما میتواند بذری از مهر و دوستی یا سوءتفاهم را در دل گردشگر بکارد.
تصویر بیرونی شغل لیدری سفر و تفریح است اما واقعیت درونی آن پر از چالش است. مدیریت گروه های ناهمگن با خواسته های متفاوت رفع مشکلات پیش بینی نشده مانند خرابی اتوبوس یا بیماری مسافر و حفظ خونسردی در شرایط بحرانی تنها بخشی از سختی های این کار است. راهنمایان باید از نظر جسمی و روحی بسیار قوی باشند تا بتوانند انرژی مثبت گروه را تا پایان سفر حفظ کنند.
یک راهنمای موفق هرگز از یادگیری دست نمیکشد. تسلط بر زبان های خارجی به روز بودن اطلاعات تاریخی و سیاسی و آگاهی از کمک های اولیه از الزامات این شغل است. با تغییر ذائقه گردشگران و ظهور فناوری های جدید راهنمایان نیز باید روش های خود را به روز کنند. روز جهانی راهنمایان فرصتی برای تاکید بر اهمیت آموزش مستمر و حرفه ای گرایی در این صنف است.
یکی از تلخی های شغل راهنمای گردشگری فصلی بودن و عدم ثبات درآمدی در بسیاری از موارد است. حوادث طبیعی بیماری های همه گیر و مسائل سیاسی مستقیماً بر معیشت این قشر تاثیر میگذارد. حمایت های قانونی بیمه و ایجاد امنیت شغلی از مطالبات همیشگی راهنمایان است که در روز جهانی شان باید مورد توجه مسئولین و متولیان امر قرار گیرد.
با وجود تمام سختی ها آنچه راهنمایان را در این مسیر نگه میدارد عشق است. عشق به وطن عشق به مردم و عشق به آموختن. لحظه ای که یک راهنما برق تحسین را در چشم گردشگر خارجی هنگام دیدن میدان نقش جهان یا تخت جمشید میبیند تمام خستگی هایش رنگ میبازد. این شغل برای عاشقان فرهنگ و تمدن ایران زمین نه یک پیشه بلکه یک رسالت مقدس است.
