مجریگری در مراسم وفات حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) نیازمند رعایت ادب، احترام و فضایی روحانی است. متن مجریگری باید با هدف ایجاد پیوند معنوی میان مخاطبان و شخصیت عظیم الشأن ایشان طراحی شود. استفاده از ادبیات فاخر، عبارات تسلیتگویی مناسب و معرفی برنامهها به شیوهای مؤثر، از ارکان اصلی یک مجریگری موفق است.
حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) از نوادگان امام حسن مجتبی (ع) و از راویان بزرگ احادیث اهل بیت (ع) در قرن سوم هجری قمری بودند. ایشان مورد تأیید امام هادی (ع) قرار گرفتند و با نقل احادیث، نقش مهمی در تبیین معارف اسلامی داشتند. حضور ایشان در ری، این شهر را به پایگاه شیعیان تبدیل کرد.
بر اساس روایاتی از امام هادی (ع)، زیارت مرقد مطهر حضرت عبدالعظیم (ع) در ری، معادل زیارت امام حسین (ع) در کربلاست. این روایت، نشاندهنده جایگاه رفیع و اهمیت فوقالعاده این سید کریم در نزد ائمه اطهار (ع) است و به همین دلیل، مراسم وفات ایشان از اهمیت بالایی برخوردار است.
مجری مراسم با انتخاب کلمات مناسب و لحنی حزین و در عین حال امیدوارکننده، میتواند فضای معنوی خاصی را در مجلس ایجاد کند. بیان جملات دلنشین، اشاره به فضائل حضرت و تشویق مخاطبان به توسل، از جمله وظایف مجری برای عمق بخشیدن به محتوای مراسم است.
گنجاندن اشعار متناسب با وفات و مناجاتهای کوتاه در بین بخشهای مختلف، به مجریگری جلوهای ادبی و روحانی میبخشد. این اشعار و مناجاتها میتوانند حس همذاتپنداری و ارتباط عمیقتری را با حضرت عبدالعظیم (ع) در دل مخاطبان ایجاد کنند و به غنای فرهنگی مراسم بیفزایند.
