زیارت مجازی حرم حضرت معصومه (س) در قم 1405

چشمانم را می‌بندم و کبوتر دلم را روانه قم می‌کنم. سلام بر گنبد طلایی که خورشیدِ آسمان کویر است.

از راه دور، دست بر سینه می‌گذارم و به نیت زیارتت تعظیم می‌کنم: السلام علیک یا بنت رسول الله.

دلم هوای صحن اتابکی دارد، هوای ایوان طلا، هوای آن حوض فیروزه‌ای... یا حضرت معصومه، مرا از دور بپذیر.

اینجا فاصله معنا ندارد. دل که متصل باشد، هر اتاقی می‌تواند رواق حرم تو باشد. زیارت قبول دل‌های عاشق.

بانو جان! می‌گویند زائرانت را بهشت بشارت داده‌اند. من از راه دور، دخیل بسته‌ام به ضریح نگاهت.

وضو می‌گیرم، رو به قبله می‌نشینم و با قلبی شکسته زیارت‌نامه می‌خوانم. می‌دانم که صدا و سلامم را می‌شنوی.

زیارت یعنی اتصال روح. مهم نیست جسم کجاست، مهم این است که روحم الان گوشه صحن آیینه نشسته است.

امروز گوشی موبایلم پنجره فولاد من است. تصاویر حرمت را می‌بینم و اشک می‌ریزم.

نیت می‌کنم به نیابت از تمام شهدا و اموات، که حسرت زیارتت را داشتند. السلام علیک یا اخت الرضا.

بعد از زیارت، دو رکعت نماز هدیه می‌کنم به پیشگاهت، باشد که کرم کنی و برات مشهد و کربلا را امضا کنی.

کاشی‌های فیروزه‌ای حرمت، قطعه‌ای از آسمان است که روی زمین افتاده. چه آرامشی دارد این حریم امن.

صدای نقاره‌خانه قم هم بوی خراسان می‌دهد. اینجا شعبه‌ای از بهشت امام رضا (س) است.

در رواق‌هایت بوی عطر حرم می‌آید، بوی گلاب و اشک. خوشا به حال کسانی که الان نفس می‌کشند در هوای تو.

ایوان آینه، انعکاس نور خداست. دلم می‌خواهد هزار تکه شود مثل آینه‌کاری‌های حرمت، تا در هر تکه تصویر تو باشد.

ضریح نقره‌ای تو، حلقه اتصال زمین و آسمان است. دست‌هایم را دراز می‌کنم تا شبکه هایش را لمس کنم.

یا فاطمه اشفعی لی فی الجنة... این تنها دعایی است که از لب‌هایم نمی‌افتد.

کریمه اهل بیت! کاسه خالی‌ام را به سمت قم گرفته‌ام. می‌دانم که خاندان کرم، سائل را دست خالی رد نمی‌کنند.

خدایا به حق این بانوی بزرگوار، گره از کار همه گرفتاران باز کن و مریض‌ها را شفا بده.

بانو جان، دختران سرزمینم را در پناه چادر خاکیت حفظ کن و عاقبت همه را ختم به خیر بگردان.

زیارت مجازی من را به کرمت، زیارت حقیقی محسوب کن. دلم برای بوسیدن درگاهت پر می‌کشد.

فاصله‌ها بهانه‌اند برای دلتنگی بیشتر. و دلتنگی یعنی دعوت‌نامه خاموش تو.

قم، پایتخت دل‌های بی‌قرار است. و تو ملکه این پایتختی.

هر جا که رو به تو کنم، آنجا حرم است. سلام بر تو ای قبله امید.

سیم‌های ارتباطی وصل شده‌اند. اپراتور رحمت خدا، تماس دل مرا با حرمت برقرار کرده است.

من کبوتر جلد بام توام، حتی اگر بال‌هایم بسته باشد، خیالم پرواز می‌کند.