پیام‌های محیط زیستی درباره بحران کم‌آبی 1405

جنگ آینده، جنگ آب است. امروز صرفه‌جویی کنیم تا فردا نجنگیم.

صدای پای آب، هر روز ضعیف‌تر می‌شود. بشنویم قبل از آنکه دیر شود.

ایران ما تشنه است؛ با مصرف بی‌رویه، نمک بر زخم خشکسالی نپاشیم.

بحران آب شوخی نیست؛ فرونشست زمین یعنی مرگ تدریجی خاک ایران.

آب هست، اما کم است. خیلی کم. بیایید باور کنیم.

قطره قطره آب، ثانیه ثانیه زندگی است که دارد هدر می‌رود.

خشک شدن تالاب‌ها، زنگ خطری برای نابودی تمدن ماست.

نسل آینده ما را قضاوت خواهد کرد؛ آیا میراث ما بیابان خواهد بود یا آبادی؟

شیر باز آب هنگام مسواک زدن، تیری است بر قلب محیط زیست.

سفره‌های آب زیرزمینی خالی شده‌اند؛ وقت بیداری است.

آبیاری قطره‌ای، هدیه‌ای به کشاورزی و نجات‌بخش سفره‌های زیرزمینی است.

شستن ماشین با شلنگ آب، جنایت در حق طبیعت است. از سطل آب استفاده کنیم.

نشتی‌های کوچک لوله‌ها را جدی بگیرید؛ همین قطرات، دریاچه می‌شوند.

زمان دوش گرفتن را کوتاه کنیم؛ هر دقیقه دوش کمتر، گامی بزرگ برای نجات آب.

از ماشین ظرفشویی و لباسشویی فقط با ظرفیت کامل استفاده کنید.

جمع‌آوری آب باران و استفاده از آب خاکستری، راهکاری هوشمندانه برای آبیاری باغچه‌هاست.

در مصرف آب وسواس نداشته باشیم؛ تمیزی با هدر دادن آب حاصل نمی‌شود.

کاشتن گیاهان کم‌آب‌بر و بومی، بهترین گزینه برای فضای سبز در ایران است.

آموزش مصرف بهینه به کودکان، سرمایه‌گذاری برای آینده‌ای سبز است.

شیرهای اهرمی و کاهنده مصرف، دوستان کوچک ما در حفظ آب هستند.

خداوند اسراف‌کاران را دوست ندارد؛ حتی اگر در کنار نهر جاری باشید.

آب مهریه زهرای اطهر (س) است؛ حرمت آن را با هدر دادن نشکنیم.

شکر نعمت آب، مصرف درست آن است. کفران نعمت نکنیم.

وضو گرفتن با کمترین مقدار آب، سیره پیامبر (ص) و اولیای خداست.

هدر دادن آب، ضایع کردن حق‌الناس است؛ حق نسل‌های بعد.

در اسلام، شکستن شاخه درخت و آلودن آب، گناه شمرده شده است.

مسلمان واقعی کسی است که دلسوز طبیعت و منابع خدادادی باشد.

روزه می‌گیریم تا قدر آب را بدانیم؛ پس در مصرف آن کوشا باشیم.

نجات یک قطره آب، نجات یک زندگی است و اجر عظیمی دارد.

طبیعت آیات خداست؛ با نابودی آب، آیات الهی را محو نکنیم.

زمین ترک خورده، لب‌های خشکیده‌ی مادری است که فرزندانش او را فراموش کرده‌اند.

آب را گل نکنیم، شاید در فرودست کودکی تشنه لب انتظار می‌کشد.

ماهی‌ها گریه می‌کنند، اما اشکشان در آب دیده نمی‌شود؛ وقتی آب نیست، مرگشان دیده می‌شود.

بیابان، سرنوشت شوم سرزمینی است که قدر آب را ندانست.

سبزی برگ درختان، مدیون سخاوت آب است؛ سخاوتمندانه مصرف کنیم، نه مسرفانه.

آب، خون در رگ‌های زمین است؛ نگذاریم زمین دچار کم‌خونی شود.

روزی که آب نباشد، طلا و نفت هیچ ارزشی نخواهد داشت.

پرندگان مهاجر دیگر نمی‌آیند، چون آیینه‌ی آب شکسته‌ است.

بگذاریم رودخانه‌ها به دریا برسند، نگذاریم در میانه راه بمیرند.

آب یعنی آبادانی؛ بی‌آب، آبادی ویرانه می‌شود.

آب = زندگی

قطره قطره جمع گردد، وانگهی دریا... نه، کویر شود اگر صرفه‌جویی نکنیم!

نجات آب، نجات ایران.

آب سرمایه ملی است، نه کالای شخصی.

بحران آب را جدی بگیریم.

من محافظ آب هستم.

آب کمتر، زندگی سخت‌تر.

زندگی بدون آب، هرگز!

صرفه‌جویی در آب، وظیفه همگانی.

ایران تشنه است.