روز جهانی پیتزا در ۹ فوریه جشن گرفته میشود. اگرچه نانهای مسطح با مواد افزودنی قدمتی باستانی دارند، اما پیتزا به شکل امروزی در ناپل ایتالیا متولد شد. افسانهها میگویند پیتزای مارگاریتا در سال ۱۸۸۹ به افتخار ملکه مارگاریتا با رنگهای پرچم ایتالیا (گوجه قرمز، ریحان سبز، پنیر سفید) ابداع شد.
پیتزا از معدود غذاهایی است که مرزهای جغرافیایی را درنوردیده و در هر کشوری بومیسازی شده است. از پیتزاهای نازک ایتالیایی تا پیتزاهای ضخیم آمریکایی (شیکاگو استایل) و پیتزاهای پرملات ایرانی، این غذا محبوب قلبهای میلیاردها نفر است. تخمین زده میشود که روزانه میلیونها پیتزا در سراسر جهان فروخته میشود.
برخلاف تصور رایج که پیتزا را ناسالم میداند، اگر این غذا با مواد اولیه تازه، خمیر نازک، سبزیجات فراوان و روغن کم تهیه شود، میتواند یک وعده غذایی کامل و مغذی باشد. سس گوجهفرنگی منبع لیکوپن است و پنیر کلسیم دارد. پیتزاهای خانگی معمولاً سالمتر از نمونههای فستفودی هستند.
یکی از بزرگترین بحثهای تاریخ آشپزی در روز جهانی پیتزا دوباره داغ میشود: پیتزای هاوایی! برخی وجود آناناس شیرین روی پیتزای شور را توهین به پیتزا میدانند و برخی دیگر عاشق این تضاد طعم هستند. این پیتزا برخلاف نامش، در کانادا ابداع شده است.
در طول تاریخ رکوردهای عجیبی برای پیتزا ثبت شده است؛ از بزرگترین پیتزای جهان که مساحتی اندازه یک استادیوم داشته تا طولانیترین پیتزا و حتی گرانترین پیتزا که با ورقههای طلا و خاویار تزیین شده است. این رکوردها نشاندهنده جایگاه ویژه این غذا در فرهنگ عامه است.
