یادبود درگذشت زرتشت اسپنتمان و فلسفه گفتار نیک 1405

زرتشت آموخت که جهان با «سخن» ساخته می‌شود. گفتار نیک، تنها کلمات زیبا نیست، بلکه کلماتی است که حقیقت را می‌سازد. ۵ دی، یادبود آموزگار گفتار نیک گرامی باد.

در فلسفه زرتشت، دروغ (دروج) بزرگترین گناه است، زیرا نظم هستی را برهم می‌زند. گفتار نیک یعنی پاسداری از حقیقت.

زبان، دریچه ذهن است. زرتشت اسپنتمان می‌گوید: تا اندیشه پاک نباشد، گفتار نیک نخواهد شد. سالگردش تسلیت.

گفتار نیک، سلاحی است که بدون خونریزی، جهان را فتح می‌کند. به یاد پیامبری که با کلامش نور را گستراند.

هر کلمه‌ای که بر زبان می‌آوریم، ارتعاشی در کائنات ایجاد می‌کند. زرتشت ما را به مسئولیت در برابر کلماتمان فراخواند.

گفتار نیک یعنی سخنی که از روی آگاهی، راستی و محبت باشد. این میراث جاودانه اشو زرتشت است.

سکوت بهتر از گفتار بیهوده است، و گفتار نیک بهتر از سکوت. در سالگرد زرتشت، تمرین کنیم که نیک بگوییم.

واژه‌ها می‌توانند درمان کنند یا زخم بزنند. زرتشت پزشک روح بود و نسخه او «گفتار نیک» بود.

کسی که گفتارش نیک باشد، دوستانش بسیار و دشمنانش اندک خواهند شد. پند زرتشت برای تمام اعصار.

راستی در گفتار، شجاعت می‌خواهد. زرتشت اسپنتمان، اسطوره شجاعت در بیان حقیقت بود.

پنجم دی ماه، سالروز خاموشی ظاهری شعله‌ای است که هزاران سال گرمابخش اندیشه ایرانی بوده است. یاد زرتشت اسپنتمان گرامی.

در بلخ بامی، مردی به نماز ایستاد که جهان را به راستی فراخواند و جان در راه ایمان داد. سالگرد درگذشتش تسلیت.

زرتشت اسپنتمان، نامی که در تاریخ اندیشه بشری می‌درخشد. یادبود درگذشت این ابرمرد تاریخ ایران گرامی باد.

او که «اسپنتمان» (خاندان سفید و پاک) لقب داشت، سیاهی جهل را با نور خرد نشانه گرفت. یادش جاودان.

سالگرد عروج مردی است که نخستین سرودهای توحیدی جهان (گات‌ها) را سرود. یاد اشو زرتشت گرامی باد.

تاریخ ایران وامدار خرد زرتشت است. در سالگرد درگذشت او، به ریشه‌های اصیل فرهنگمان ادای احترام می‌کنیم.

از آتشکده‌های خاموش تا دل‌های روشن، نام زرتشت زمزمه می‌شود. ۵ دی، روز یادبود پیامبر باستانی.

مرگ پایان کبوتر نیست. زرتشت رفت اما تعالیمش در رگ‌های تاریخ جاری ماند.

به یاد سپیدپوشِ پاک‌نهاد، که آموخت چگونه با گفتار نیک، جهان را زیباتر کنیم.

در سوگ کسی نشسته‌ایم که بشریت را به بلوغ فکری و انتخاب آزادانه خیر دعوت کرد.

کلمات، بذرهایی هستند که در مزرعه دل‌ها می‌کاریم. زرتشت باغبان باغ‌های گفتار نیک بود. یادش سبز.

صدایش در دالان‌های تاریخ می‌پیچد: «به سخنان مهتران گوش دهید و با منش روشن بنگرید». سالگرد آموزگار خرد گرامی.

او رفت و سه چراغ برایمان روشن گذاشت: در سر، در زبان و در دست. پندار، گفتار و کردار نیک.

آتشِ آتشکده شاید خاموش شود، اما آتش راستی که زرتشت در دل‌ها افروخت، هرگز نمیرد.

قلم تاریخ در برابر عظمت اندیشه او سر تعظیم فرود می‌آورد. زرتشت، نامی به بلندای دماوند.

در سالگرد او، دهان را با گلاب «گفتار نیک» معطر کنیم و جهان را با واژه‌های امیدبخش بیاراییم.

او شاعر راستی بود و شعرش زندگی. یاد زرتشت اسپنتمان، نغمه‌ساز نیکی‌ها گرامی باد.

چون سرو ایستاد و چون نور تایید. درگذشت اشو زرتشت، پیر مغان ایران زمین تسلیت باد.

گفتار نیک، کلید دروازه‌های بهشت است که زرتشت به دست انسان داد.

بر مزار یادش، گلی از جنس واژه‌های راستین می‌گذاریم. روحت شاد ای آموزگار بزرگ.

گفتار نیک: صداقت، نرمی، سودمندی.

زرتشت اسپنتمان: پیامبر راستی.

۵ دی: یادبود آموزگار سه نیکی.

سخن، آینه خرد است. نیک بگوییم.

دروغ ویران می‌کند، راست می‌سازد.

زرتشت: اندیشه کن، سپس بگو.

سالگرد منادی توحید در ایران باستان.

گفتار نیک، هزینه ندارد اما گنج می‌آفریند.

یاد زرتشت با عمل به گفتار نیک زنده است.

اسپنتمان یعنی خاندان پاک و مقدس.