دلنوشته‌های عاشقانه با خدا در اولین سحر ماه مهمانی 1404

خدایا! با کوله‌باری از گناه به اولین سحر مهمانی‌ات رسیده‌ام. در را به رویم باز کن که جز تو پناهی ندارم.

الهی، سحر اول است و من شرمسار از گذشته. آمدم تا در این ماه، دلم را با اشک توبه شستشو دهم.

پروردگارا، در این سکوت سحر، صدای شکستن دلم را بشنو. از خودم به سوی تو فرار کرده‌ام، مرا بپذیر.

خدایا، اگر تو نبخشی، به که پناه ببرم؟ در این سحرگاه، قلم عفوت را بر جرایم من بکش.

یا رب، مهمان ناخوانده نمی‌خواهی؟ بنده‌ی گریزپایت بازگشته، خسته و پشیمان. در آغوش رحمتت جایم بده.

خدایا شکرت که زنده‌ام و یک رمضان دیگر، یک سحر دیگر و یک فرصت دیگر برای بندگی به من دادی.

معبودا، زبانم قاصر است از شکر نعمت حضور در ضیافتت. چه منتی بر سر من نهادی که صدایم کردی.

الهی شکر که دوباره صدای ربنا را شنیدم و طعم بندگی را چشیدم. این حال خوش سحر را از من نگیر.

خدایا، برای تک تک لحظات این سحر، برای سلامتی، برای ایمان و برای امیدی که در دلم کاشتی شکرت.

شکر که سفره‌ام با نام تو رنگین است و دلم با یاد تو آرام. سحر اول ماه مبارک، زیباترین هدیه توست.

خداجون، دلم گرفته بود، منتظر همین سحر بودم تا باهات حرف بزنم. خیلی حرفا تو دلمه که فقط تو میدونی.

خدایا، خسته‌ام از دویدن‌های بیهوده دنیایی. تو این سحرها آرومم کن. دلم یه آرامش از جنس خودت میخواد.

خدایا، خودت میدونی تو دلم چی میگذره. تو این ماه عزیز، دستمو رها نکن. من بی تو هیچم.

ای رفیق روزهای تنهایی، تو این سحر اول، اومدم بگم خیلی دوستت دارم، حتی اگه بنده خوبی نبودم برات.

خدایا، بین این همه شلوغی دنیا، دلم خلوت سحر تو رو میخواد. فقط من باشم و تو و یه دنیا امید.

الهی در این سحر اول، تقدیر همه دوستان و عزیزانم را به بهترین شکل رقم بزن.

خدایا، آرزو دارم در پایان این ماه، پاکِ پاک شده باشم، مثل روزی که متولد شدم.

پروردگارا، ظهور مولایمان را در این ماه عزیز مقدر بفرما تا سحرهایمان با نور او روشن شود.

خدایا، مریض‌ها رو شفا بده، گره از کار گرفتارا باز کن و دل همه رو شاد کن.

آرزوی من در این سحر، فقط نزدیکی به توست. کاری کن که دیگه ازت دور نشم.

محبوب من، سفره سحری بهانه است، من گرسنه‌ی نگاه توام.

سحر که می‌شود، انگار آسمان خم می‌شود تا نجوای عاشقانه‌ات را در گوش زمین زمزمه کند.

خدایا، عشق تو شیرین‌ترین افطاری و گواراترین سحری روح من است.

چه قراری داریم من و تو در این سحرها. تو ناز می‌خری و من نیاز می‌آورم.

عاشقانه دوستت دارم ای خدایی که با تمام بدی‌هایم، باز هم دعوتم کردی.