در فرهنگ ایرانی، خانه پدربزرگ مادری (بابابزرگ) معمولاً به عنوان پناهگاه عاطفی نوهها شناخته میشود. محبت بیدریغ بابابزرگ نسبت به دخترش (مادر خانواده) و نوههای دختری، فضایی سرشار از صمیمیت و راحتی ایجاد میکند. تبریک روز پدر به ایشان، پاسخ کوچکی به اقیانوس محبتهای خالصانه اوست.
هرچند احترام به هر دو پدربزرگ واجب است، اما رابطه با بابابزرگ مادری معمولاً جنبهای صمیمیتر و راحتتر دارد. نوهها اغلب خاطرات بازی و شوخیهای بیشتری با او دارند. این رابطه نزدیک، فرصتی عالی برای انتقال تجربیات زندگی با زبانی نرم و دوستانه به نسل جدید است.
امام علی (ع) و سایر ائمه اطهار همواره بر احترام به بزرگان و پیرمردان تاکید داشتهاند. پیامبر (ص) میفرمایند: «احترام به پیرمرد مسلمان، احترام به خداوند است.» روز ولادت حضرت علی (ع)، بهترین زمان برای عملی کردن این دستور دینی و شاد کردن دل پدربزرگهاست.
بابابزرگها اغلب نقش میانجیگری و حل اختلاف را در خانواده ایفا میکنند. صبر و متانت آنها الگویی برای حل مشکلات خانوادگی است. قدردانی از آنها در روز مرد، به تقویت این جایگاه و همبستگی بیشتر فامیل کمک میکند.
مطالعات نشان میدهد ارتباط با نوهها باعث افزایش روحیه و سلامت روان سالمندان میشود. رفتن به خانه بابابزرگ در روز پدر، نه تنها وظیفه فرزندی است، بلکه هدیهای بزرگ به سلامت روح و جسم ایشان است. صدای خنده نوهها در خانه، امید به زندگی را در دل بابابزرگ زنده میکند.
