سفره حضرت رقیه و نذر نان و پنیر و سبزی 1405

خدایا به حق دستان کوچک رقیه (س)، این نذر مختصر نان و پنیر را از ما قبول کن و گره‌های کور زندگی‌مان را باز فرما.

نیت می‌کنم: سفره‌ای می‌اندازم به وسعت خرابه شام، ساده و بی‌آلایش. یا رقیه خاتون، حاجت‌روا کن همه گرفتارها را.

بارالها، این سبزی و نان، تبرک است به نام دختری که در خرابه گرسنه و تشنه جان داد. ما را دست خالی برنگردان.

یا باب‌الحوائجِ سه ساله، سفره‌ات کوچک است اما کرمت به وسعت آسمان‌هاست. نذر ما را بپذیر.

خدایا به حرمت لحظه‌ای که رقیه (س) سر پدر را بغل گرفت، هیچ خانواده‌ای را شرمنده فرزندانش نکن.

این نان و پنیر، بهانه است؛ ما گدای محبت توایم یا بنت الحسین. نظری به سفره دل ما کن.

نذر کرده‌ام برای سلامتی امام زمان (عج) و رفع گرفتاری‌ها، سفره حضرت رقیه پهن کنم. یا رب قبول فرما.

الهی، به حق تاول‌های پای رقیه، درد و بیماری را از جسم و جان همه مومنین دور بگردان.

خانم جان، دست‌هایم خالیست اما دلم پر از امید به کرم توست. این نذر کوچک را از من بپذیر.

یا رقیه (س)، تو با دستان کوچکت کارهای بزرگ می‌کنی. واسطه شو پیش خدا برای بخشش گناهان ما.

بفرمایید سر سفره کرامت دختر سه ساله ارباب. مراسم نذر نان و پنیر و سبزی حضرت رقیه (س).

دعوتید به مهمانی کوچک اما پربرکت حضرت رقیه. نان و پنیری می‌خوریم و روضه ویرانه می‌شنویم.

منزل ما به نور نام رقیه (س) روشن است. منتظر حضور گرمتان پای سفره نذری هستیم.

به نیت شفای بیماران و حاجت‌روایی، سفره حضرت رقیه (س) برپاست. قدمتان روی چشم.

گره گشای عالم، دختر سه ساله است. بیایید تا با توسل به او، سفره دلمان را باز کنیم.

مراسم سنتی سفره حضرت رقیه (س) با پذیرایی نان و پنیر و سبزی و ذکر مصیبت.

دوستان، امشب مهمان خرابه شامیم. سفره‌ای ساده به یاد رنج‌های رقیه خاتون پهن کرده‌ایم.

دعوت به روضه و سفره حضرت رقیه (س). زمان: [زمان]. مکان: [مکان].

بیایید نمک‌گیر سفره دختری شویم که بابایش شاه عالمین است.

سفره سبز رقیه (س)، بوی بهشت می‌دهد. شما هم دعوتید به این ضیافت معنوی.

سفره‌ام ساده است اما، بوی زهرا می‌دهد / نان و ریحان و پنیرش، طعم دنیا می‌دهد.

یا رقیه، دست من گیر که محتاج توام / ریزه‌خوار سفره و نان و پنیر و سبزی‌ام.

در خرابه سفره‌ای رنگین نبود / جز سر بابا در آن پایین نبود.

نان و پنیر و سبزی، نذر سر رقیه / عالم فدای نام و، چشم تر رقیه.

سفره ما رنگ و بویی ندارد، اما نام تو به آن آبرو می‌دهد یا بنت الحسین.

به یاد گرسنگی‌ات در شام، نان و پنیر می‌دهیم و اشک می‌ریزیم.

این سفره سبز، نماد خرمی است که با دستان تو به زندگی ما برمی‌گردد.

کوچک است این سفره اما حاجت‌ها می‌دهد / درد بی درمان ما را زود شفا می‌دهد.

یا رقیه، سفره‌دارِ غصه‌های عالمی / مرهمِ دردِ دلِ، هر آدم و هر حاتمی.

سبزی سفره ما، نذر سلامتی مهدی (عج) است به حق عمه‌اش رقیه.

در این سفره معمولاً از نان، پنیر، سبزی خوردن، خرما و شمع استفاده می‌شود که نماد سادگی و غربت است.

بهتر است هنگام پهن کردن سفره، روضه حضرت رقیه (س) خوانده شود و فضا معنوی باشد.

خوردن از این سفره به نیت شفا و تبرک بسیار سفارش شده است.

معمولاً خار مغیلان یا شمع‌های روشن را به یاد خرابه شام در سفره قرار می‌دهند.

پس از پایان مراسم، خوراکی‌ها بین همسایگان و نیازمندان توزیع می‌شود.

خیلی‌ها از این سفره ساده معجزه دیده‌اند. یا رقیه، ناامیدمان نکن.

هر کس با دل شکسته سر این سفره بنشیند، دست خالی برنمی‌گردد.

تجربه نشان داده که توسل به سه ساله امام حسین، گره‌های کور را باز می‌کند.

نذر نان و پنیر، نذری ساده اما مجرب برای خانه‌دار شدن و شفای مریض است.

یا رقیه، امضای تو پای حاجت‌نامه ما، آرزوی ماست.