شوخی و مزاح در اسلام، اگر به دور از توهین، غیبت و دروغ باشد، ممدوح است. امام صادق (ع) میفرمایند: «هیچ مومنی نیست مگر اینکه در او بهرهای از شوخی باشد». پیامکهای طنزآمیز بین دوستان صمیمی به مناسبت پایان ماه صفر، نوعی ابراز صمیمیت و شادی حلال است که خستگی دو ماه عزاداری را رفع میکند و لبخند را به لبها میآورد.
در فرهنگ ایرانی، وقتی کسی خبر خوشی میدهد، طلب «مژدگانی» یا «شیرینی» میکند. با توجه به حدیث بشارت ماه ربیع، این سنت در قالب شوخیهای دوستانه نمود پیدا میکند. دوستان با ارسال پیام تبریک، به شوخی ادعا میکنند که چون خبر خوش دادهاند، مستحق دریافت شیرینی یا شام هستند.
یکی از رسوم (که البته ریشه روایی معتبری ندارد و بیشتر جنبه فولکلور دارد) در زدن ۷ مسجد در شب اول ربیعالاول برای برآورده شدن حاجات است. این موضوع دستمایه شوخیهای زیادی شده است. اگرچه علما بر بیاساس بودن این عمل تاکید دارند، اما اشاره طنزآمیز به آن در پیامکها، بخشی از فرهنگ عامه شده است.
شوخیهایی با مضمون «خداحافظ قیمه» اشاره به پایان یافتن نذریهای فراوان محرم و صفر و بازگشت به غذاهای معمولی دارد. این نوع طنز، نگاهی اجتماعی و واقعگرایانه به سبک زندگی مردم در این دو ماه دارد و حس نوستالژی طنزآمیزی ایجاد میکند.
ارسال این پیامکها بهانهای برای تازه کردن دیدارها و قرارهای دوستانه است. درخواست شیرینی یا شام، اغلب مقدمهای برای یک دورهمی دوستانه و صله رحم است که در دین اسلام بسیار سفارش شده است.
