معرفی شخصیت زهیر بن قین بجلی و نحوه پیوستن به امام حسین (ع) 1405

زهیر بن قین از بزرگان قبیله بجیله و از شخصیت‌های برجسته و شجاع کوفه بود.

او در ابتدا «عثمانی مذهب» بود و تمایلی به یاری اهل بیت نداشت.

در مسیر بازگشت از حج، سعی می‌کرد خیمه‌اش را دور از کاروان امام حسین (ع) برپا کند.

او از دیدار با امام گریزان بود تا اینکه پیک امام به سراغش آمد.

زهیر مردی جنگاور، سخنور و با نفوذ بود که پیوستنش به امام تأثیر زیادی داشت.

او در کوفه جایگاه اجتماعی بالایی داشت و ثروتمند بود.

تحول زهیر یک تحول ناگهانی و عمیق بود که مسیر ابدیت او را تغییر داد.

او فرمانده جناح راست لشکر امام حسین (ع) در روز عاشورا شد.

زهیر الگوی کسانی است که حقیقت را می‌پذیرند، حتی اگر دیر شده باشد.

او تا آخرین لحظه سعی در هدایت لشکر دشمن داشت.

وقتی پیک امام آمد، زهیر تعلل کرد و تمایلی به رفتن نداشت.

همسرش «دلهم دختر عمرو» به او نهیب زد: پسر پیامبر تو را می‌خواند و تو نمی‌روی؟!

سخنان همسرش غیرت دینی زهیر را بیدار کرد و او را به خیمه امام فرستاد.

نقش این زن در تاریخ کربلا بسیار برجسته است؛ او زهیر را عثمانی فرستاد و حسینی تحویل گرفت.

زهیر پس از بازگشت، با چهره‌ای برافروخته از شادی برگشت و خیمه‌اش را به کنار امام منتقل کرد.

او همسرش را طلاق داد تا بعد از شهادتش آزاد باشد و به او اموالی بخشید.

همسر زهیر به او گفت: در قیامت نزد جد حسین (ع) مرا شفاعت کن.

این ماجرا نشان‌دهنده نقش کلیدی زنان در بیدارسازی مردان برای یاری حق است.

زهیر فرمانده جناح راست (میمنه) سپاه امام بود.

او بارها با سخنرانی‌های کوبنده سعی کرد کوفیان را نصیحت کند.

شب عاشورا وقتی امام بیعت را برداشت، زهیر گفت: به خدا قسم دوست دارم هزار بار کشته شوم و زنده شوم تا تو زنده بمانی.

او در هنگام نماز ظهر عاشورا، سپر بلای امام شد.

زهیر جلوی امام ایستاد و تیرها را به جان خرید تا امام نمازش را تمام کند.

رجات حماسی او در میدان جنگ مشهور است که خود را معرفی می‌کرد و از امام دفاع می‌نمود.

امام پس از شهادتش فرمود: ای زهیر، خدا تو را از رحمتش دور نکند و قاتلانت را لعنت کند.

او به همراه سعید بن عبدالله حنفی، شهدای نماز نام گرفتند.

ای کوفیان، از عذاب خدا بترسید، حق مسلمان بر مسلمان نصیحت است.

آیا فرزند فاطمه را می‌کشید و پسر سمیه (ابن زیاد) را یاری می‌کنید؟

به خدا سوگند اگر دنیا جاودانه بود، باز هم قیام در رکاب حسین را ترجیح می‌دادم.

من از حسین جدا نمی‌شوم تا جانم را فدایش کنم.

عشق به ولایت در کلام زهیر موج می‌زد، او که دیروز عثمانی بود، امروز ذوب در ولایت شد.

زهیر نماد «بصیرت» است؛ کسی که حق را شناخت و پای آن ایستاد.

او نشان داد که گذشته انسان مانع آینده درخشان او نیست.

تبدیل شدن از یک مخالف سیاسی به یک فدایی ولایت، معجزه نگاه امام است.

نام زهیر در زیارت ناحیه مقدسه با سلام خاص امام زمان (عج) آمده است.

او الگوی مدافعان حرم است که برای دفاع از حریم ولایت سینه سپر می‌کنند.