در روزهای پایانی شهریور که با مناسبتهای آگاهیرسانی درباره آلزایمر مصادف است، توجه به جایگاه رفیع سالمندان در فرهنگ ایرانی و اسلامی ضروری است. سالمندان گنجینههای تجربه و برکت خانوادهها هستند. آیات متعدد قرآن و روایات اهل بیت (ع) بر لزوم نیکی به والدین و حفظ حرمت سالخوردگان، حتی در زمان ناتوانی و بیماری، تاکید فراوان دارند.
نگهداری از سالمند مبتلا به آلزایمر نیازمند صبری ایوبوار و عشقی بیپایان است. نوسانات رفتاری، فراموشی و وابستگی شدید، چالشهایی است که خانوادهها با آن روبرو هستند. با این حال، فرهنگ غنی ما توصیه میکند تا حد امکان از سپردن والدین به سرای سالمندان پرهیز کرده و آنان را در کانون گرم خانواده نگهداری کنیم، چرا که حضورشان مایه نزول رحمت است.
یکی از بزرگترین نیازهای سالمندان و بیماران آلزایمری، نیاز عاطفی است. صله رحم و دید و بازدید مداوم، حتی اگر آنها ما را نشناسند، تاثیر عمیقی بر روحیه آنان دارد. تنهایی بزرگترین دشمن سالمند است. فرزندان و نوهها باید با حضور مستمر و پرمهر خود، احساس امنیت و ارزشمندی را به آنان منتقل کنند.
بسیاری از پرخاشگریها یا رفتارهای عجیب بیماران آلزایمری، ارادی نیست و ناشی از تغییرات مغزی است. آگاهی خانوادهها از ماهیت این بیماری باعث میشود تا به جای ناراحتی و رنجش، با درک و همدردی با بیمار رفتار کنند. آموزش نحوه برخورد با سالمند بیمار، بخشی از وظیفه تکریم اوست.
سیره بزرگان دین و شهدا مملو از داستانهای شگفتانگیز در احترام به والدین است. بوسیدن دست و پای والدین و خدمت عاشقانه به آنان، درسی است که باید به نسل جدید منتقل شود. روز آگاهیرسانی آلزایمر فرصتی است تا این ارزشهای اخلاقی را در جامعه احیا کنیم و قدردان زحمات نسل گذشته باشیم.
