اصطلاح «مدافعان سلامت» یادآور دورانی است که پرستاران و کادر درمان با تأسی به حضرت زینب (س)، در خط مقدم مبارزه با بیماریهای واگیردار ایستادند. این عزیزان با وجود خطرات جانی، دوری از خانواده و شرایط کاری طاقتفرسا، سنگر خدمت را رها نکردند و حماسهای از ایثار و فداکاری را در تاریخ ایران اسلامی ثبت نمودند.
در مسیر مبارزه با بیماریهای عفونی و بحرانهای سلامت، بسیاری از پرستاران و کادر درمان جان خود را فدا کردند و به درجه رفیع شهادت نائل آمدند. مقام معظم رهبری با موافقت بر شهید خدمت محسوب شدن این عزیزان، مهر تأییدی بر جایگاه والای معنوی آنان زدند. یادآوری نام و خاطره آنان در روز پرستار، وظیفهای ملی و اخلاقی است.
کار در بخشهای عفونی و قرنطینه، یکی از سختترین شاخههای پرستاری است. پوشیدن لباسهای محافظتی سنگین برای ساعات طولانی، محدودیت در خوردن و آشامیدن، استرس بالای ابتلا به بیماری و مشاهده رنج تنفسی بیماران، فشاری مضاعف بر جسم و روح پرستاران وارد میکند که نیازمند تقدیر ویژه است.
در پشت صحنه ایثار پرستاران، خانوادههای صبوری قرار دارند که بار دوری، نگرانی و اضطراب را به دوش میکشند. حمایت عاطفی همسران، والدین و فرزندان پرستاران، نقشی کلیدی در حفظ روحیه و توان کاری مدافعان سلامت داشته و دارد. روز پرستار فرصتی برای قدردانی از این همراهان خاموش نیز میباشد.
بحرانهای سلامت نشان داد که پرستاری تنها یک شغل نیست، بلکه تجلیگاه عالیترین ارزشهای انسانی است. پرستارانی که دست بیماران در حال احتضار را گرفتند و جایگزین خانوادههای غایب آنان شدند، صحنههایی از مهربانی خلق کردند که هیچگاه از حافظه جمعی ملت پاک نخواهد شد.
