در فرهنگ اسلامی، مومنان مانند اعضای یک پیکرند. درخواست دعا (التماس دعا) از برادران و خواهران دینی در شب های قدر، نشان دهنده تواضع، اعتقاد به نفس حق دیگران و امید به استجابت دعای جمعی است. خداوند وعده داده است که دعای مومن در حق برادر دینی اش را زودتر از دعای او برای خودش مستجاب می کند. پیام های التماس دعا، ریسمان های نامرئی هستند که قلب های مومنین را در این شب عزیز به هم متصل می کنند.
شب قدر، شب تعیین سرنوشت است و یکی از موانع استجابت دعا، حق الناس است. بسیاری از افراد هوشمندانه پیام های التماس دعا را با درخواست حلالیت ترکیب می کنند. جمله (حلالم کنید و دعایم کنید) بار سنگین کدورت ها را از دوش انسان برمی دارد و راه را برای صعود اعمال به آسمان هموار می کند. شب نوزدهم فرصتی طلایی برای پاکسازی روابط اجتماعی و خانوادگی است.
وقتی دوستی از شما التماس دعا دارد، یعنی شما را بنده خوب خدا می داند و به دعایتان امید بسته است. این موضوع حس ارزشمندی معنوی و مسئولیت پذیری را در گیرنده پیام تقویت می کند. فرد احساس می کند که در این شب تنها نیست و باید علاوه بر خود، برای دیگران هم دلسوزی کند. این تبادل پیام ها، فضای جامعه را سرشار از انرژی مثبت و دعا می کند.
زمان بندی در ارسال پیام های شب قدر مهم است. بهترین زمان، غروب روز هجدهم (شب نوزدهم) و قبل از شروع مراسم احیاست. در این زمان، افراد در حال آماده سازی روحی برای ورود به شب قدر هستند و دیدن پیام شما، نامتان را در ذهنشان حک می کند تا در لحظات دعا به یادتان باشند. ارسال پیام در نیمه شب ممکن است تمرکز عبادی افراد را برهم بزند.
ادبیات پیام باید متناسب با رابطه شما با مخاطب باشد. برای والدین و بزرگترها، ادبیاتی خاشعانه و احترام آمیز؛ برای دوستان صمیمی، ادبیاتی دلی و بی تکلف؛ و برای همکاران، متنی رسمی و وزین مناسب است. اما وجه مشترک همه این ها، باید (صداقت در نیاز) و (امید به رحمت خدا) باشد. استفاده از اشعار کوتاه و احادیث مرتبط با شب قدر، تاثیر کلام را بیشتر می کند.
