ولادت پیامبر اکرم (ص) در ۱۷ ربیعالاول سال عامالفیل، با معجزات و وقایع عجیبی در جهان همراه بود. ایوان کاخ کسری (پادشاه ایران) شکافت و ۱۴ کنگره آن فروریخت که نماد فروپاشی سلطنتهای ظالم بود. آتشکده فارس که هزار سال روشن بود، خاموش شد و دریاچه ساوه خشک گردید. بتهای کعبه بر رو به زمین افتادند و نوری از مکه به آسمان برخاست که تا شام را روشن کرد. این اتفاقات بشارتدهنده ظهور پیامبری بود که بساط شرک و ظلم را برمیچیند.
قرآن کریم پیامبر را «اسوه حسنه» (الگوی نیکو) و دارای «خلق عظیم» معرفی میکند. ایشان مظهر مهربانی، امانتداری، گذشت و فروتنی بودند. حتی قبل از بعثت به «محمد امین» شهرت داشتند. سیره ایشان در برخورد با کودکان، احترام به زنان، و مدارا با دشمنان (پس از فتح مکه) درسی جاودانه برای بشریت است. جشن میلاد ایشان، جشن پاسداشت اخلاق و انسانیت است.
حضرت محمد (ص) برای تکمیل مکارم اخلاق و نجات انسان از جهل و بتپرستی مبعوث شدند. پیام ایشان جهانی و جاودانه است و محدود به قوم یا زمان خاصی نیست. ایشان با شعار «قولوا لا اله الا الله تفلحوا» انسانها را به توحید و آزادی دعوت کردند. امروز نیز راه حل مشکلات بشریت، بازگشت به آموزههای ناب نبوی است.
