متن و کپشن با تم سیاه و سفید برای شب ضربت خوردن و شب قدر 1404

امشب دنیا سیاه و سفید شد؛ علی (ع) سپیدترین روح عالم، گرفتار سیاه ترین قلب تاریخ شد.

سیاهی شب قدر امشب با سرخی خون محراب در هم آمیخت. عدالت در تاریکی کوفه ترور شد.

وقتی خورشید در محراب غروب کند، دنیا تا ابد سیاه و سفید می ماند. تسلیت ایام تاریکی زمین.

سفیدی فرق شکافته مولا، سیاهی پرونده کوفیان را برملا کرد.

در این شب سیاه، تنها نور امید، استجابت دعای (فزت و رب الکعبه) است.

تصویر امشب جهان: سیاهی جهل ابن ملجم در برابر سپیدی رستگاری علی.

یک ضربه، دو رنگ: سیاهی شقاوت و سرخی شهادت. امان از دل زینب.

کوفه شهر هزار رنگ، امشب فقط یک رنگ دارد: سیاه عزای علی.

تاریخ در سحر نوزدهم، رنگ باخت. دیگر هیچ رنگی جز سیاه بر بوم زمان نمی نشیند.

سیاه پوشید که نور خدا را کشتند. شمع عدالت خاموش شد.

(برای عکس سیاه): دنیا بدون علی (ع) رنگی ندارد. #شب_نوزدهم

امشب خدا هم عزادار است. سیاه می پوشم به احترام پدر خاک.

پروفایل ها سیاه، دل ها خون، فرق ها شکافته... چه شبی است امشب.

به رنگ شب درآمده ام، تا شاید نور قدر بر دلم بتابد.

سیاه و سفید، مثل حال و هوای کوفه. مثل دل های ما.

نه نوری مانده، نه شوری. علی رفت و یتیم شدیم.

تصویر زمینه: محراب خالی. رنگ: سیاه مطلق. حس: بی پناهی.

من و این سیاهی شب، منتظر نوری از جانب نجفیم.

رنگ سال من، رنگ پرچم عزای علی است.

سیاه پوشیده ام و غرق گناهم، تو با روی سپیدت شفاعتم کن یا علی.

گاهی سیاهی، رنگِ نبودنِ عدالت است. امشب عدالت مرد.

سیاه و سفید؛ حکایت خیر و شر. شمشیر زهرآلود و فرقِ سجده‌گاه.

مونوکرومِ غم؛ امشب تمام طیف‌های درد در یک قاب جمع شده‌اند.

کادر بسته روی محراب، فوکوس روی خون، فیلترِ سیاه و سفید. این است سینمایِ رنجِ علی.

در تاریکخانه تاریخ، عکس علی (ع) همیشه روشن است، حتی در شبِ ضربت.

سیاهی شب نوزدهم، بومِ نقاشیِ سرنوشتِ ماست. با اشکت سفیدش کن.

امشب کنتراستِ جهان در بالاترین حد است: اوجِ پستیِ قاتل، اوجِ عظمتِ مقتول.

زیرِ بارانِ سیاه و سفیدِ اشک، نام علی را صدا می‌زنم.

سیاهیِ امشب، جنسِ متفاوتی دارد؛ جنسِ فقدان، جنسِ خلاءِ مطلق.

عکاسِ فلک، لحظه‌ی شکافتنِ ماه را ثبت کرد. چاپی سیاه بر دلِ تاریخ.