شب هفتم محرم به نام حضرت علی اصغر (ع)، فرزند شش ماهه امام حسین (ع) نامگذاری شده است. این شب، یکی از جانسوزترین شبهای دهه اول محرم است. مصیبت علی اصغر (ع) به قدری سنگین است که امام حسین (ع) پس از شهادت او فرمود: «هون علی ما نزل بی انه بعین الله» (این مصیبت بر من آسان است، چرا که در محضر خداست).
از روز هفتم محرم، سپاه عمر سعد آب را به طور کامل بر روی کاروان امام حسین (ع) بست. تشنگی در خیمهها غوغا میکرد و کودکان بیشترین آسیب را دیدند. حضرت علی اصغر (ع) که شیرخوار بود، به دلیل بیآبی مادرش رباب (س)، شیری هم برای خوردن نداشت و از فرط عطش بیتاب شده بود.
امام حسین (ع) طفل را روی دستانش گرفت و به سمت دشمن برد تا شاید جرعهای آب به او بدهند. امام فرمود: «اگر به من رحم نمیکنید، به این طفل رحم کنید که از تشنگی میسوزد.» اما پاسخ دشمن، تیر سه شعبه زهرآلودی بود که حرمله رها کرد و گوش تا گوش طفل را درید. این جنایت، چهره واقعی یزیدیان را افشا کرد.
روایت شده است که امام حسین (ع) دست خود را زیر گلوی طفل گرفت و چون پر از خون شد، آن را به سمت آسمان پاشید و فرمود: «خدایا شاهد باش.» امام باقر (ع) فرمودند: «از آن خون قطرهای به زمین بازنگشت.» این خون، هدیهای بود که خدا آن را پذیرفت.
حضرت علی اصغر (ع) با وجود سن کم، مقام بسیار والایی نزد خداوند دارد و به «باب الحوائج» مشهور است. توسل به ایشان برای شفای بیماران، فرزنددار شدن و رفع گرفتاریها بسیار مجرب است. مراسم شیرخوارگان حسینی در سراسر جهان به یاد ایشان برگزار میشود.
