خاطره افطاری‌های ساده و صمیمی خانه مادربزرگ 1404

صدای قل‌قل سماور ذغالی گوشه ایوان و عطر چای دارچین که کل حیاط را پر می‌کرد.

سفره قلمکار قدیمی که وسط اتاق پهن می‌شد و بوی تمیزی و گلاب می‌داد.

جانماز ترمه مادربزرگ که همیشه بوی یاس می‌داد و پدربزرگ که با صدای لرزان اذان می‌گفت.

حوض فیروزه‌ای وسط حیاط که هندوانه‌ها توش خنک می‌شدند.

نور ملایم فانوس یا لامپ‌های زرد قدیمی که فضایی روحانی و آرام‌بخش می‌ساختند.

صدای ربنای استاد شجریان که از رادیوی قدیمی پدربزرگ پخش می‌شد و دل را می‌لرزاند.

چادرهای نماز گل‌گلی که مادربزرگ برای نوه‌ها دوخته بود و همه با هم نماز جماعت می‌خواندیم.

باغچه‌های آب‌پاشی شده دم افطار که بوی خاک باران‌خورده می‌دادند.

نشستن دور تا دور سفره، شانه به شانه، بدون مبل و صندلی، در اوج صمیمیت.

همهمه شاد بچه‌ها که منتظر بودند تا اجازه خوردن زولبیا بامیه صادر شود.

نون سنگک دوآتیشه که پدربزرگ تازه خریده بود و دست‌هامون رو می‌سوزوند.

پنیر لیقوان و سبزی خوردن تازه که مادربزرگ خودش پاک کرده بود و ریحونش عطر بهشت داشت.

مربای گل محمدی خانگی که طعمش هیچ وقت از یادم نمیره.

شامی‌کباب‌های ترد و خوشمزه که فقط دست‌پخت مادربزرگ بود.

فرنی و شیربرنج داغ با گلاب ناب قمصر که با شیره انگور می‌خوردیم.

چای شیرین افطار که مزه‌اش با تمام چای‌های دنیا فرق داشت.

خرماهای فشرده که با کنجد و گردو تزیین شده بود.

آش رشته غلیظ با کشک فراوان و پیازداغ مجلسی که کاسه‌کاسه بین همسایه‌ها پخش می‌شد.

شربت سکنجبین و خیار که عطش روزه تابستان را می‌شست و می‌برد.

کتلت‌های سرد که برای سحری می‌ماند و طعمش حتی بهتر از تازه بود.

احساس امنیت و آرامشی که فقط در خانه پدری پیدا می‌شد.

شوق و ذوق کودکانه برای روزه کله‌گنجشکی و جایزه‌هایی که می‌گرفتیم.

محبت خالصانه‌ای که در هر لقمه غذا حس می‌شد، غذایی که با عشق پخته شده بود.

سادگی و بی‌آلایشی؛ خبری از تجملات و ظروف آنچنانی نبود، اما صفا بود.

خنده‌های از ته دل و شوخی‌های دایی و عمو سر سفره افطار.

حس معنوی قوی؛ انگار خدا در آن خانه‌های قدیمی نزدیک‌تر بود.

درس قناعت و شکرگزاری که با دیدن دستان پینه بسته پدربزرگ می‌آموختیم.

اتحاد و همبستگی فامیل؛ هیچکس تنها افطار نمی‌کرد.

دلتنگی عمیق برای آن روزها که دغدغه‌ها کمتر بود و دل‌ها خوش‌تر.

آرزوی برگشتن حتی برای یک لحظه به آن سفره‌های پربرکت.