امام حسن مجتبی (ع) مشهور به «کریم اهل بیت» هستند و یکی از بارزترین ویژگیهای ایشان، توجه ویژه به ایتام و نیازمندان بود. تاریخ گواهی میدهد که ایشان بارها اموال خود را با فقرا تقسیم کردند و هرگز سائلی را از در خانه خود نراندند. حامیان طرح اکرام ایتام، با تأسی به این سیره نورانی، پا در جای پای امام خود گذاشتهاند. تبریک ولادت ایشان به خیرین، یادآوری این نکته است که عمل آنان ریشه در یک سنت اصیل دینی و ولایی دارد.
طرح اکرام ایتام تنها یک کمک مالی نیست، بلکه بازگرداندن امید و عزت نفس به خانوادههای آسیبدیده است. وقتی حامیان در شب میلاد امام حسن (ع) مورد تکریم قرار میگیرند، انگیزه آنان برای ادامه این مسیر دشوار اما شیرین تقویت میشود. از نظر اجتماعی، این طرح فاصله طبقاتی را کاهش داده و محبت و همبستگی را در جامعه اسلامی افزایش میدهد، همانطور که امام حسن (ع) با سفرههای کرامت خود، دلهای مردم مدینه را به هم نزدیک میکردند.
ماه رمضان ماه نزول رحمت است و انجام کار خیر در این ماه پاداش مضاعف دارد. حمایت از ایتام در نیمه ماه رمضان، همزمان با میلاد امام مجتبی (ع)، نور علی نور است. در روایات آمده است که هر کس یتیمی را سرپرستی کند، خداوند در بهشت قصری به او عطا میکند. این پیامهای تبریک، فرصتی است تا به حامیان یادآوری کنیم که معاملهای پرسود با خداوند انجام دادهاند.
بسیاری از بزهکاریهای اجتماعی ریشه در فقر و کمبود محبت در دوران کودکی دارد. حامیان طرح اکرام با تأمین نیازهای مادی و عاطفی ایتام، عملاً از بروز آسیبهای اجتماعی در آینده جلوگیری میکنند. این کار نوعی جهاد خاموش است که امنیت اخلاقی جامعه را تضمین میکند. امام حسن (ع) نیز با حمایتهای خود، از انحراف اقشار آسیبپذیر جلوگیری میکردند.
تبریک ولادت امام حسن (ع) به حامیان، نباید فقط یک تشریفات باشد، بلکه باید بهانهای برای دعوت دیگران به این مسیر باشد. خیرین میتوانند با بازگو کردن حس خوب خود از کمک به ایتام، دیگران را نیز تشویق کنند. فرهنگسازی برای طرح اکرام در شب میلاد کریم اهل بیت، بهترین هدیه به ساحت مقدس آن امام همام است.
