در فرهنگ اسلامی، انتخاب نام نیکو یکی از حقوق فرزندان بر والدین است. نامهایی مانند «صادق» و «جعفر» که از القاب و نامهای ائمه اطهار گرفته شدهاند، نه تنها هویت شیعی را تقویت میکنند، بلکه بار روانی مثبتی برای فرد دارند و او را به الگوبرداری از سیره صاحب نام ترغیب میکنند.
تبریک گفتن اعیاد مذهبی به اقوام، بهویژه کسانی که نامشان با مناسبت روز مرتبط است (مانند عمو صادق یا دایی جعفر در ۱۷ ربیع)، بهانهای زیبا برای صله رحم و تحکیم پیوندهای خانوادگی است که در اسلام بسیار سفارش شده است.
امام جعفر صادق (ع)، امام ششم شیعیان، در ۱۷ ربیعالاول متولد شدند. ایشان با تأسیس دانشگاه بزرگ جعفری و تربیت شاگردان بسیار، فقه شیعه را مدون کردند. نام «جعفر» به معنای نهر پر آب و «صادق» به معنای راستگو، از القاب مشهور ایشان است.
وقتی به کسی که نامش نام امام است تبریک میگوییم، در واقع شأن و مقام آن امام را تکریم کردهایم. این کار باعث میشود فرد صاحب نام، احساس عزت نفس و مسئولیت بیشتری نسبت به نام خود داشته باشد.
در فرهنگ ایرانی-اسلامی، عمو و دایی جایگاه پدر را دارند. احترام به آنان و یادآوری نامشان در مناسبتهای مذهبی، نشانه ادب و قدرشناسی کوچکترهاست.
