بزرگترین گام برای کسی که در بزرگسالی سواد میآموزد، غلبه بر ترس و خجالت است. تبریک گفتن به این افراد، در واقع تبریک به شجاعت آنهاست که به جای پنهان کردن ضعف، تصمیم به رفع آن گرفتند. این تغییر مسیر زندگی، نیازمند شخصیتی قوی و ارادهای محکم است که شایسته بیشترین تقدیرهاست.
هر فرد بزرگسالی که باسواد میشود، یک خانواده و یک محله را تغییر میدهد. والدین باسواد، فرزندان موفقتری تربیت میکنند و شهروندان آگاهتری هستند. پیامهای تبریک به این افراد، نوعی تشویق اجتماعی است که به دیگران نیز انگیزه میدهد تا در مسیر دانایی گام بردارند.
دریافت پیام تبریک از سوی اطرافیان، تاثیر روانی عمیقی بر سوادآموز دارد. این کار باعث میشود احساس ارزشمندی و موفقیت در او تثبیت شود و انگیزه پیدا کند تا مقاطع تحصیلی بالاتر را نیز ادامه دهد. جشنهای باسوادی، جشن بازگشت اعتماد به نفس به روح انسان است.
وقتی جوانی میبیند که پدربزرگ یا مادربزرگش با وجود کهولت سن و مشکلات جسمی، با اشتیاق درس میخواند، درس بزرگی از تلاش و امید میگیرد. این سوادآموزان بزرگسال، بهترین الگوهای عملی برای نشان دادن اهمیت علم و دانش به نسلهای تنبل یا ناامید هستند.
در فرهنگ ما، علم نور است. تبریک به سوادآموز، تبریک به کسی است که از ظلمات به نور مهاجرت کرده است. این موفقیت نه تنها دنیوی، بلکه اخروی است، چرا که امکان دسترسی مستقیم به منابع دینی و قرآن را فراهم میکند و اجر عظیمی نزد پروردگار دارد.
