در فرهنگ ایرانی و اسلامی، سادات به عنوان فرزندان و نوادگان پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت، از احترام و جایگاه ویژهای برخوردارند. در مناسبتهایی مانند ولادت حضرت زینب (س) که به عنوان «عمه سادات» شناخته میشوند، تبریک گفتن به سادات فامیل، دوستان و آشنایان، سنتی پسندیده و ریشهدار است. این کار نه تنها ادای احترام به شخص آنها، بلکه تجدید بیعت با ریشههای مذهبی و ابراز ارادت به خاندان عصمت و طهارت محسوب میشود.
لقب «عمه سادات» یکی از مشهورترین القاب حضرت زینب (س) در میان ایرانیان است. از آنجا که نسل امامان شیعه (از امام سجاد به بعد) همگی برادرزادههای حضرت زینب محسوب میشوند و تمامی سادات نسبشان به ائمه اطهار میرسد، حضرت زینب به صورت نمادین و نسبی، عمه تمامی سادات خطاب میشوند. این تعبیر سرشار از صمیمیت و قرابت است و حس خویشاوندی معنوی را در میان سادات زنده میکند.
در این روز عزیز، تماس گرفتن، ارسال پیامک یا دیدار با سادات فامیل برای عرض تبریک، کاری بسیار شایسته است. معمولاً در متن تبریک به سیادت آنها اشاره میشود و از عباراتی مانند «عید جدتان» یا «تبریک به شما که از تبار اویید» استفاده میگردد. برخی نیز رسم دارند که در این روز از سادات طلب دعای خیر میکنند، چرا که معتقدند دعای ذریه زهرا (س) در روز ولادت عمهشان مستجاب است.
استفاده از مناسبتهای مذهبی برای صله رحم و تحکیم روابط خانوادگی، از توصیههای موکد دین اسلام است. وقتی به بهانه ولادت حضرت زینب (س) به سادات فامیل پیام میدهید، در واقع رشتههای محبت فامیلی را با نور معنویت گره میزنید. این تبریکها میتواند کدورتها را از بین ببرد و یادآور شود که همه ما زیر سایه محبت اهل بیت، اعضای یک خانواده بزرگ ایمانی هستیم.
سادات به دلیل انتساب خونی به اهل بیت، مسئولیت مضاعفی در حفظ و نشر ارزشهای زینبی دارند. آنها با رفتار و منش خود میتوانند مبلّغ صبر، عفت و شجاعت حضرت زینب باشند. وقتی اطرافیان فرارسیدن این روز را به آنها تبریک میگویند، در واقع به آنها یادآوری میکنند که جامعه از آنها انتظار دارد تا آینهدار فضایل اخلاقی اجداد طاهرین خود باشند.
