فعالان فرهنگی اغلب در سایه و بدون چشمداشت مالی فعالیت میکنند. کار آنها دیربازده و کیفی است و ممکن است به سرعت دیده نشود. تقدیر از این قشر در روز فرهنگ عمومی (14 آبان)، باعث ایجاد انگیزه و دلگرمی در آنها میشود و نشان میدهد که جامعه ارزش کار آنها در ساختن زیربناهای فکری را درک میکند.
با گسترش فضای مجازی و تهاجم فرهنگی رسانههای بیگانه، کار فعالان فرهنگی بسیار پیچیدهتر شده است. آنها باید با ابزارهای نوین و زبان روز، ارزشهای اصیل را به نسل جوان منتقل کنند. این «جهاد تبیین» نیازمند دانش، صبر و حمایت همهجانبه است که در روز فرهنگ عمومی باید به آن توجه ویژه شود.
مهندسی فرهنگی به معنای طراحی، اصلاح و هدایت فرهنگ عمومی جامعه به سمت اهداف عالی است. فعالان فرهنگی به عنوان مجریان این مهندسی، وظیفه دارند ناهنجاریها را شناسایی کرده و با ارائه راهکارهای خلاقانه، هنجارهای مثبت را جایگزین کنند.
یک فعال فرهنگی تراز انقلاب اسلامی، باید دارای بصیرت، اخلاص، روزآمدی و شناخت دقیق از نیازهای مخاطب باشد. او نباید منفعل عمل کند، بلکه باید جریانساز باشد. روز فرهنگ عمومی فرصتی برای بازخوانی این ویژگیها و الگوبرداری از بزرگانی چون شهید آوینی است.
تجربه نشان داده است که فرهنگسازی دولتی به تنهایی کافی نیست. نقش تشکلهای مردمی، هیئتها، و سمنها (NGO) در اصلاح فرهنگ عمومی بسیار پررنگتر است زیرا از دل مردم برخاستهاند و زبان مردم را بهتر میفهمند. حمایت از این گروهها وظیفه حاکمیت و جامعه است.
