جشن دیگان یا خرم روز در یکم دی ماه برگزار میشود. در باور زرتشتیان و ایران باستان دی به معنای دادار و آفریننده (خداوند) است. تقارن نام روز (روز اورمزد) با نام ماه (ماه دی/خدا) سبب برگزاری این جشن میشده است. این جشن برخلاف تصور برخی جشن آتش یا خورشید نیست بلکه جشن ستایش خدای واحد و آفریدگار هستی است.
یکی از آداب زیبای جشن دیگان در ایران باستان توقف جنگ و خونریزی و رعایت برابری بین شاه و مردم بوده است. تبریک این روز به دوستان زرتشتی نوعی احترام به ارزش های والای انسانی مثل صلح برابری و خداپرستی است که ریشه در تاریخ مشترک ما دارد.
زرتشتیان ایران همواره مردمی نجیب راستگو و میهن پرست بوده اند. ارسال پیام تبریک در اعیاد اختصاصی آنها (مثل دیگان، تیرگان، مهرگان) نشانه ای از بلوغ فرهنگی و وحدت ملی است. تاکید بر نقاط مشترک مثل یکتاپرستی در این پیام ها بسیار حائز اهمیت است.
دیگان بلافاصله پس از یلدا (شب زایش مهر) فرا میرسد. اگر یلدا شب تولد نور است دیگان روز جشن گرفتن این نور و گرما در دل زمستان است. این پیوستگی معنایی نشان دهنده امیدواری ایرانیان به پیروزی نهایی خیر بر شر است.
