کارآفرینان صنعتی با پذیرش ریسک سرمایهگذاری و مدیریت منابع، موتور محرکه رشد اقتصادی هستند. آنها با تبدیل ایده به محصول و ایجاد خطوط تولید، نه تنها ثروتآفرینی میکنند بلکه با ایجاد اشتغال پایدار، بسیاری از معضلات اجتماعی ناشی از بیکاری را ریشهکن میسازند. در کشورهای توسعهیافته، کارآفرینان قهرمانان ملی محسوب میشوند.
در شرایط تحریم و فشارهای اقتصادی، اداره کردن یک واحد صنعتی نیازمند روحیهای فراتر از مدیریت کلاسیک است؛ روحیهای که در ادبیات انقلاب اسلامی «مدیریت جهادی» نامیده میشود. ویژگی این مدیران، خستگیناپذیری، توکل بر خدا، استفاده حداکثری از امکانات موجود و باور به «ما میتوانیم» است.
بسیاری از صاحبان صنایع و کارآفرینان موفق، علاوه بر سودآوری، به مسئولیتهای اجتماعی خود نیز پایبندند. ساخت مدرسه، حمایت از محیط زیست، کمک به خیریهها و حمایت از ورزش و هنر، از جمله اقداماتی است که صنعتگران متعهد برای ادای دین به جامعه انجام میدهند و باعث محبوبیت برند آنها میشود.
مهمترین انتظار کارآفرینان از مردم و دولت، حمایت از کالای باکیفیت ایرانی است. وقتی مصرفکننده ایرانی کالای داخلی میخرد، در واقع به بقای کارخانه، امنیت شغلی کارگران و تشویق کارآفرین برای سرمایهگذاری بیشتر کمک میکند. این یک چرخه برد-برد برای تمام اعضای جامعه است.
نسل جدید کارآفرینان صنعتی، تمرکز خود را بر نوآوری و تکنولوژیهای پیشرفته (High-Tech) گذاشتهاند. شرکتهای دانشبنیان که توسط جوانان نخبه تاسیس میشوند، با ایجاد ارزش افزوده بالا، چهره صنعت ایران را از حالت سنتی به مدرن تغییر میدهند و امید آینده اقتصاد کشور هستند.
