«مجاور» کسی است که خانه و کاشانه اش را در نزدیکی حرم اولیای خدا انتخاب می کند تا همواره از فیض حضور بهره مند باشد. این مفهوم در اسلام بسیار مقدس است. مجاورت حرم حضرت معصومه (س) در قم، توفیقی است که وظایف سنگینی نیز به همراه دارد (حق الجوار).
امام علی (ع) می فرمایند: «الله الله فی الجیران» (خدا را خدا را درباره همسایگان). وقتی همسایه، معصوم زاده ای کریمه باشد، رعایت ادب، اخلاق، و پرهیز از گناه در حریم او اهمیت دوچندان می یابد. تبریک به مجاورین باید همراه با یادآوری ظریفِ این مسئولیت باشد.
مجاورین حرم، میزبانان طبیعیِ زائرانی هستند که از راه دور می آیند. برخورد کاسب، راننده تاکسی و شهروند قمی با زائر، در ذهن او به پای حضرت معصومه (س) نوشته می شود. روز قم فرصتی برای احیای فرهنگ میزبانی کریمانه است.
یکی از آفات مجاورت، «عادی شدن» عظمت حرم است. متن های تبریک باید تلنگری باشند تا غبارِ عادت را از دل مجاورین بزدایند و شوقِ زیارت را در آنان تازه کنند (مثل ماهی که قدر آب را بداند).
روایات وعده داده اند که همسایگی با صالحان، در دنیا باعث دفع بلا و در آخرت باعث شفاعت است. یادآوری این نعمت، حس شکرگزاری را در مردم قم تقویت می کند.
