روز جهانی جنگل که توسط سازمان ملل متحد در بیست و یکم مارس تعیین شده است، دقیقاً با اول فروردین و آغاز سال نو خورشیدی مصادف است. این تقارن شگفت انگیز، پیامی عمیق برای ایرانیان دارد. نوروز جشن نو شدن طبیعت است و روز جهانی جنگل، یادآور لزوم حفظ این طبیعت. این دو مناسبت در کنار هم، بستر فرهنگی قدرتمندی را فراهم میکنند تا حفاظت از محیط زیست به بخشی از آیین های سال نو تبدیل شود و تا سیزده بدر (روز طبیعت) ادامه یابد.
سیزده بدر یا روز طبیعت، روزی است که میلیون ها ایرانی به دامان دشت و جنگل میروند. اگر آموزه های روز جهانی جنگل جدی گرفته نشود، این روز میتواند به یکی از مخرب ترین روزها برای محیط زیست تبدیل شود. ارتباط این دو روز در این است که آگاهی بخشی در روز جنگل (اول فروردین) باید منجر به رفتار مسئولانه در روز سیزده بدر شود. شکستن شاخه ها، روشن کردن آتش و رهاسازی زباله، در تضاد کامل با روح هر دو مناسبت است.
در فرهنگ و تمدن ایرانی و آموزه های اسلامی، درختکاری و حفظ جنگل جایگاه ویژه ای دارد. پیامبر اکرم (ص) شکستن شاخه درخت را مانند شکستن بال فرشتگان دانسته اند. این باورهای مذهبی و ملی، زیربنای محکمی برای ارتباط بین روز جهانی جنگل و آیین های نوروزی است. ما با حفاظت از جنگل ها در طول تعطیلات نوروز، در واقع به هویت ملی و دینی خود احترام میگذاریم.
متاسفانه حجم بالای مسافرت ها در ایام نوروز و حضور گسترده مردم در جنگل های شمال و زاگرس، فشار زیادی به اکوسیستم وارد میکند. آتش سوزی های سهوی، انباشت زباله های پلاستیکی و تخریب پوشش گیاهی از جمله خطراتی هستند که در فاصله روز جنگل تا سیزده بدر افزایش می یابند. آگاهی رسانی درباره اهمیت حیاتی جنگل ها در تولید اکسیژن و حفظ خاک، میتواند بازدارنده باشد.
برای اینکه ارتباط سازنده ای بین روز جهانی جنگل و سیزده بدر ایجاد کنیم، باید تغییراتی در رفتارمان بدهیم. استفاده از گاز پیک نیک به جای هیزم، عدم ورود خودرو به حریم جنگل و مراتع، و بازگرداندن تمام زباله ها به شهر، گام های ساده اما موثری هستند. سیزده بدر واقعی زمانی است که طبیعت پس از رفتن ما، همانقدر پاک و زیبا باشد که پیش از آمدنمان بود.
