انتقاد از عدم مناسب‌سازی معابر شهری برای معلولان 1405

حق دسترسی آسان به امکانات شهری کمترین خواسته جامعه معلولین از مسئولین است؛ شهر باید برای همه باشد.

معلولیت محدودیت نیست، اما پله‌های بدون رمپ و پیاده‌روهای ناهموار بزرگترین محدودیت هستند.

آقایان مسئول، صندلی چرخ‌دار نماد ناتوانی نیست، نماد اراده‌ای است که پشت سدهای معماری شهری متوقف مانده است.

قانون جامع حمایت از معلولان نباید تنها روی کاغذ بماند؛ اجرای آن در کف خیابان‌ها و ادارات ضروری است.

شهر دوستدار معلول، شهری است که در آن هیچ شهروندی برای عبور از خیابان نیازمند ترحم دیگران نباشد.

مناسب‌سازی معابر لطف نیست، وظیفه قانونی و شرعی مدیران شهری در قبال شهروندان شریف توانیاب است.

انتظار می‌رود شهرداری‌ها با جدیت بیشتری نسبت به هم‌سطح‌سازی پیاده‌روها برای تردد ویلچر اقدام کنند.

جامعه‌ای که مسیر را برای تردد معلولان هموار نکند، خود دچار معلولیت در مدیریت و اخلاق است.

چرا باید یک پله کوتاه، مانع حضور یک استعداد درخشان در جامعه شود؟ مناسب‌سازی را جدی بگیرید.

حقوق شهروندی معلولان نباید قربانی بودجه‌های عمرانی شود؛ اولویت باید با انسانیت و عدالت باشد.

بیایید با عدم پارک خودرو در مقابل پل‌های عبور ویلچر، حقوق شهروندی توانیابان را محترم بشماریم.

فرهنگ‌سازی برای رعایت حقوق معلولان باید از خود ما شهروندان آغاز شود.

سد معبر در پیاده‌روها بزرگترین بی‌احترامی به کسانی است که با ویلچر یا عصا تردد می‌کنند.

احترام به حقوق معلولین تنها در کلام نیست، در عمل و رعایت قوانین شهری نمود پیدا می‌کند.

همه ما در قبال آسایش برادران و خواهران توانیاب خود مسئولیم؛ سکوت در برابر نواقص شهری جایز نیست.

جامعه پویا جامعه‌ای است که حضور معلولان در آن به دلیل موانع فیزیکی کمرنگ نشود.

هر شهروند یک دیدبان است؛ مشکلات عبور و مرور معلولان را به سامانه ۱۳۷ گزارش دهید.

همدلی یعنی مسیری را مسدود نکنیم که شاید تنها راه عبور یک ویلچر باشد.

رعایت حریم پارک ویژه معلولان نشان‌دهنده سطح فرهنگ و شعور اجتماعی ماست.

شهر بدون مانع، رویایی دست‌یافتنی است اگر همه با هم بخواهیم و مطالبه کنیم.

جناب شهردار، آیا تا به حال سعی کرده‌اید با ویلچر از خیابان‌های شهر عبور کنید؟

مسئولین محترم، بودجه‌های فرهنگی اگر صرف مناسب‌سازی فیزیکی نشود، تاثیری نخواهد داشت.

از نمایندگان شورای شهر انتظار داریم نظارت بر پروژه‌های مناسب‌سازی را تشدید کنند.

افتتاح پروژه‌هایی که پیوست مناسب‌سازی برای معلولان ندارند، اتلاف بیت‌المال است.

مدیران شهری باید پاسخگوی تاخیر در اجرای قوانین مربوط به دسترس‌پذیری اماکن عمومی باشند.

خدمت به معلولین خدمت به نبی اکرم (ص) و ارزش‌های انسانی است؛ کوتاهی نکنید.

نصب بالابر و رمپ استاندارد در ادارات دولتی باید اولویت اول مدیران اجرایی باشد.

شنیدن صدای جامعه معلولین وظیفه هر مسئولی است که بر صندلی خدمت تکیه زده است.

معیار سنجش کارآمدی مدیریت شهری، میزان رضایت اقشار آسیب‌پذیر و توانیاب است.

وعده‌های داده شده در روز جهانی معلولین باید در طول سال پیگیری و اجرایی شوند.

مناسب‌سازی تنها برای معلولان نیست؛ سالمندان و کودکان نیز از آن بهره‌مند می‌شوند.

یک سطح شیب‌دار استاندارد می‌تواند تفاوت بین خانه‌نشینی و حضور اجتماعی یک فرد باشد.

آگاهی از قوانین حمایت از معلولان، حق مسلم جامعه توانیاب و وظیفه رسانه‌هاست.

هزینه مناسب‌سازی در زمان ساخت بسیار کمتر از اصلاح آن پس از پایان پروژه است.

طراحی یونیورسال یا فراگیر یعنی شهری که برای همه انسان‌ها با هر توانایی قابل استفاده باشد.

معلولیت پدیده‌ای اجتماعی است و رفع موانع آن نیازمند عزم ملی و دانش فنی است.

آموزش مهندسین و پیمانکاران در خصوص ضوابط و استانداردهای معلولین امری حیاتی است.

تکنولوژی‌های نوین شهری باید در خدمت تسهیل زندگی توانیابان قرار گیرد.

مناسب‌سازی فکری مقدم بر مناسب‌سازی جسمی است؛ باید نگرش‌ها تغییر کند.

صدای چرخ‌های ویلچر نباید در هیاهوی ترافیک و بی‌توجهی گم شود.

شهری که مهربانی در آن جاری است، راه‌ها را برای همه هموار می‌سازد.

دیوارها را بردارید، پل‌ها را بسازید، دل‌ها را به هم نزدیک کنید.

قدم‌هایت اگرچه بر زمین نیست، اما همتت آسمان را زیر پا می‌گذارد؛ شهر باید به تو تعظیم کند.

به امید روزی که هیچ پله‌ای مانع پرواز اندیشه‌های بلند توانیابان نشود.

عدالت شهری یعنی سهم برابر از پیاده‌رو، از پارک، از زندگی برای همه.

چشم‌ها را باید شست، شهر را باید جور دیگر ساخت؛ برای آنان که با دل حرکت می‌کنند.

مسیر ناهموار شهر، آزمونی است برای سنجش عیار انسانیت ما، نه توانایی آنان.

هر رمپ که ساخته می‌شود، پلی است به سوی دل‌های شکسته‌ای که منتظر تدبیرند.

شهر من، آغوشت را برای همه فرزندانت باز کن، بی هیچ تبعیضی.

به احترام اراده‌های آهنین، سنگ‌ها را از پیش پایشان برداریم.