داستان ترسناک دیجیتالی: روزی که همه اطلاعاتم پرید 1405

آن شب سکوت عجیبی حکمفرما بود که ناگهان صدای تق تق هارد اکسترنال، قلبم را از جا کند. همه چیز در یک لحظه سیاه شد.

ترسناک ترین کابوس زندگی ام زمانی بود که پوشه پایان نامه ام را باز کردم و با پیام فایل یافت نشد روبرو شدم.

روزی که لپ تاپم روشن نشد، انگار تمام خاطرات ده ساله ام جلوی چشمانم سوخت و خاکستر شد.

هیچ فیلم ترسناکی به اندازه دیدن صفحه آبی مرگ ویندوز وسط یک پروژه حیاتی، لرزه بر اندام انسان نمی اندازد.

صدای فن لپ تاپ قطع شد و سکوت مرگباری اتاق را گرفت. بوی سوختگی قطعات، بوی نابودی تمام زحماتم بود.

وقتی فلش مموری را وصل کردم و پیام فرمت دیسک آمد، حس کردم بخشی از حافظه مغزم پاک شده است.

تصور کن صبح بیدار شوی و ببینی گوشی ات ریست فکتوری شده و هیچ عکسی از کودکی فرزندت نداری. وحشت خالص.

بدترین نوع جن زدگی، ویروسی شدن سیستم و رمزنگاری شدن تمام فایل های حیاتی توسط باج افزار است.

سردی عرق روی پیشانی ام را وقتی حس کردم که فهمیدم هارد سوخته هیچ نسخه پشتیبانی ندارد.

آن لحظه که نوار پیشرفت ریکاوری روی صفر درصد گیر کرد، فهمیدم که گاهی برای پشیمانی خیلی دیر است.

اطلاعات دیجیتال مثل روح هستند، بدون جسم (بک آپ) هر لحظه ممکن است پر بکشند و ناپدید شوند.

حادثه هیچگاه خبر نمیکند، اما بک آپ نگرفتن دعوت نامه رسمی برای فاجعه است.

هزینه یک هارد اکسترنال برای بک آپ، بسیار کمتر از هزینه بازیابی اطلاعات و سکته های ناقص بعدی است.

اعتماد به تکنولوژی بدون داشتن نقشه دوم، قماری است که بازنده آن همیشه شما هستید.

تاریخ انقضای هارد دیسک شما نامشخص است، اما تاریخ انقضای حسرتِ بک آپ نگرفتن، ابدی است.

بک آپ مثل بیمه عمر برای زندگی دیجیتالی شماست؛ تا وقتی اتفاقی نیفتاده قدرش را نمیدانید.

یادمان باشد که دکمه دیلیت هیچوقت از ما نمیپرسد که آیا نسخه دیگری از این فایل دارید یا خیر.

در دنیای صفر و یک، تنها چیزی که بین شما و نابودی اطلاعات ایستاده، همان نسخه پشتیبان است.

شکست سخت افزاری سرنوشت محتوم هر قطعه الکترونیکی است، زرنگ کسی است که غافلگیر نشود.

امروز به مناسبت روز جهانی بک آپ، به خودمان قول دهیم که نگهبان امین خاطرات و زحماتمان باشیم.

مراحل سوگ بعد از پریدن اطلاعات: انکار، خشم، چانه زنی با تعمیرکار، افسردگی، و در نهایت خرید هارد جدید.

تنها چیزی که از عشق سابقم باقی مانده بود عکس هایمان بود که آن هم با سوختن هارد، کائنات پیام داد که بیخیال شو.

قانون مورفی میگه دقیقا روزی که میخواستی بک آپ بگیری، سیستم میسوزه.

بهترین راه برای سبک کردن بار زندگی، فرمت شدن اتفاقی هارد دیسک است!

شما یادتون نمیاد، ولی ما یه زمانی اطلاعاتمون رو روی سی دی میریختیم و خش میفتاد و سکته میکردیم.

وضعیت من بعد از پاک شدن اطلاعاتم شبیه کسی بود که کلید گاوصندوق خالی رو گم کرده.

خوشبینی یعنی اینکه فکر کنی هاردت هیچوقت نمیسوزه. واقع بینی یعنی داشتن سه تا بک آپ در جاهای مختلف.

بک آپ گرفتن مثل مسواک زدنه، همه میدونن خوبه ولی اکثر وقتا حالش رو ندارن تا وقتی که دیر میشه.

یه ضرب المثل دیجیتالی هست که میگه: اطلاعاتی که بک آپ نداره، اصلا وجود نداره.

روز جهانی بک آپ رو به اونایی تبریک میگم که تا حالا اطلاعاتشون نپریده و فکر میکنن خیلی زرنگن!

هفته قبل از تحویل پروژه، سیستمم باج افزار گرفت. اونجا بود که فهمیدم بک آپ ابری فرشته نجاته.

سالها عکس جمع کردم و یک شب با نوسان برق همه چیز رفت. درس عبرتی شد که قیمتش ده سال خاطره بود.

فکر میکردم موبایلم امنه تا اینکه دزدیدنش. خوشبختانه کلاد روشن بود وگرنه دیوونه میشدم.

یه بار اشتباهی دکمه فرمت رو زدم. اون پنج ثانیه تا کنسل کردنش، اندازه پنج سال گذشت.

مدیر شرکتمون همیشه میگفت بک آپ بگیرید. وقتی سرور سوخت و بک آپ داشتیم، تازه فهمیدیم چقدر حق داشت.

روز جهانی بک آپ زنگ خطری است برای همه ما که زندگی مان به داده ها وابسته است.

ویروس ها، هکرها، نوسان برق و خطای انسانی در کمین اطلاعات شما نشسته اند.

آیا میدانستید ۳۰ درصد مردم هیچوقت بک آپ نمیگیرند؟ جزو این آمار خطرناک نباشید.

هر روز ۱۱ مارس نیست، اما هر روز میتواند روز نابودی اطلاعات شما باشد اگر آماده نباشید.

خطر از دست دادن اطلاعات نزدیک تر از آن است که در آینه میبینید. همین الان بک آپ بگیرید.

اگر گوشی شما همین الان بیفتد و بشکند، چه چیزی را از دست میدهید؟ به همان فکر کنید و بک آپ بگیرید.

امنیت اطلاعات فقط رمز گذاشتن نیست، بلکه تضمین بقای اطلاعات در صورت بروز فاجعه است.

هیچ ریکاوری صد در صدی وجود ندارد. پیشگیری بهتر از درمان است.

روز جهانی بک آپ بهانه ای است تا چک کنید آخرین نسخه پشتیبان تان مربوط به عهد بوق نباشد.

فراموش نکنید که نسخه های بک آپ هم نیاز به چک کردن دارند تا از سلامتشان مطمئن شوید.