تبریک روز جهانی تئاتر به هنرمندان 1405

تئاتر، تمرین دموکراسی و گفت‌وگو است؛ جایی که ما یاد می‌گیریم به جای دیگری فکر کنیم و احساس کنیم. روز جهانی تئاتر مبارک.

صحنه تئاتر، مقدس‌ترین مکانی است که انسان در آن با حقیقتِ عریان روبرو می‌شود. روزتان مبارک ای راویان حقیقت.

بازیگر بر صحنه نمی‌میرد، بلکه هزاران بار زندگی می‌کند. روز جهانی تئاتر بر خالقان این زندگی‌ها گرامی باد.

تئاتر، آینه‌ای است که جامعه چهره واقعی خود را در آن می‌بیند؛ گاه زشت، گاه زیبا، اما همیشه صادق.

روز تئاتر، روز بزرگداشت اندیشه، حرکت و کلام است. روز جادوی صحنه مبارک.

خوشا به حال کسانی که خاک صحنه را توتیای چشم کردند تا بینایی به جامعه ببخشند.

تئاتر تنها هنری است که در آن انسانیت با تمام ابعادش در لحظه متولد می‌شود. این زایش مداوم مبارک.

هنر نمایش، پل ارتباطی میان قلب‌ها و فرهنگ‌هاست. روز جهانی تئاتر بر اهالی فرهنگ مبارک.

صحنه، خانه دوم نیست، خانه اول روح بازیگر است. روز بازگشت به خویشتن مبارک.

تئاتر زنده است، چون نفس تماشاگر به آن جان می‌دهد. روزتان پر از نفس‌های گرم.

من و تو بازیگران این نمایشنامه زندگی هستیم؛ کاش کارگردانِ سرنوشت، پایانش را خوش بنویسد. روزت مبارک.

عشق من به تو مثل عشق بازیگر به صحنه است؛ جنون‌آمیز، عمیق و همیشگی. روز تئاتر مبارک.

تو زیباترین دیالوگ زندگی منی که هرگز فراموشش نمی‌کنم. روز جهانی تئاتر بر تو مبارک.

زندگی بی تو، مثل تئاتر بدون تماشاگر است؛ سوت و کور و بی‌معنا.

روی صحنه قلبم، تو تنها بازیگر نقش اولی هستی که سیمرغ بلورین می‌گیرد.

تئاتر یعنی لحظه، یعنی اکنون؛ و من در تمام اکنون‌هایم تو را دوست دارم.

کاش می‌شد زندگی را مثل تئاتر تمرین کرد، اما افسوس که زندگی اجرای زنده است. روزت مبارک.

پرده‌ها بالا می‌روند و نور بر تو می‌تابد؛ تو ستاره درخشان زندگی منی.

به افتخار تو که صحنه زندگی را با هنرمندی‌ات گلستان کردی. روز تئاتر مبارک.

بازیگری شغل نیست، عاشقی است. روزت مبارک عاشق‌ترین.

تمام دنیا یک صحنه نمایش است و ما بازیگران آن. (شکسپیر) - روز تئاتر مبارک.

تئاتر ضرورت است، چیزی شبیه به نان. (پیتر شومان) - روز نانِ روح مبارک.

صحنه، جایی برای رویاپردازی با چشمان باز است.

بازیگر، مهندس روح بشر است. روزت مبارک مهندس جان.

تئاتر می‌میرد اگر حقیقت در آن قربانی شود. زنده باد حقیقت، زنده باد تئاتر.

نور، صدا، حرکت... و جادویی که آغاز می‌شود.

ما روی صحنه دروغ می‌گوییم تا حقیقت را آشکار کنیم.

خاک صحنه دامنگیر است، چون بوی اصالت می‌دهد.

روز جهانی تئاتر، روز احترام به واژه و سکوت.

تئاتر، فریاد بی‌صدای نسل‌هاست.

بازیگر عزیز، تو با هر نقشی که می‌پذیری، تکه‌ای از روحت را به اشتراک می‌گذاری. قدردانت هستیم.

روز تئاتر متعلق به کسانی است که ماهیت انسان بودن را روی تخته‌های چوبی فریاد می‌زنند.

نقاب بر چهره می‌زنی تا چهره واقعی دردها و شادی‌ها را نشان دهی. روزت مبارک.

درود بر تو که ساعت‌ها تمرین می‌کنی برای یک لحظه درخششِ حقیقت.

صحنه بی‌رحم است، اما تو صبوری. روزت مبارک ای صبورِ عاشق.

تو کیمیاگری هستی که متن سرد را به زندگی گرم تبدیل می‌کنی.

بازیگری، سفر به ناشناخته‌های درون است. سفرت بی‌خطر و روزت مبارک.

تشکر برای تمام لحظاتی که ما را خنداندی، گریاندی و به فکر فرو بردی.

تئاتر با وجود شما زنده است، نه با سالن‌های مجلل.

شما وارثانِ نقالان و پرده‌خوانانِ کهن این سرزمین هستید. روزتان فرخنده.

تئاتر یعنی اتحادِ تن و جان در خدمتِ معنا.

هیچ هنری چون تئاتر، قدرتِ زنده کردنِ مردگان و میراندنِ زندگان را ندارد (به لحاظ حسی).

در عصر دیجیتال و نمایشگرهای سرد، تئاتر یعنی گرمای نفسِ انسان. این روز ارزشمند مبارک.

تئاتر، پناهگاهی برای انسانیتِ گم شده در هیاهوی مدرنیته است.

ما تئاتر کار می‌کنیم تا بدانیم هنوز انسانیم و هنوز احساس داریم.

روز جهانی تئاتر، روز یادآوری این نکته است که هنر، زبان مشترک صلح است.

صحنه خالی، پر از امکانِ بودن است؛ مثل لوح سفیدِ هستی.

تئاتر خوب، سوال ایجاد می‌کند، نه پاسخ. روز پرسشگری مبارک.

قدرتِ یک مونولوگِ خوب، از هزار سخنرانی سیاسی بیشتر است.

تئاتر، مشقِ زندگی در فضایی امن است.