متن احساسی مادرانه برای اولین روز مدرسه فرزندم 1405

جانِ مادر، وقتی بند کفش هایت را می بستم، بند دلم لرزید. چقدر زود بزرگ شدی که حالا تنهایی به نبرد نادانی می روی. خدا پشت و پناهت.

امروز خانه بدون صدای خنده های تو ساکت است. تو در کلاسی و من اینجا برای عاقبت بخیری ات «و ان یکاد» می خوانم. برو که دعای مادر بدرقه راهت است.

عزیزکم، وقتی کوله پشتی ات را روی دوشت انداختم، انگار سنگینی تمام آرزوهایم را به تو سپردم. تو پاره تن منی که حالا در جامعه رها می شوی.

اولین روز مدرسه ات مبارک. گریه نمی کنم، این اشک شوق است که می بینم نهال کوچکم حالا دارد قد می کشد. قوی باش فرزندم.

به یاد دارم اولین قدم هایت را، و حالا اولین قدم به سوی دانایی. دلم برایت تنگ می شود اما شوق دیدن موفقیتت دلم را آرام می کند.

برو فرزندم، دنیا منتظر توست. نترس، چون خدایِ مدرسه همان خدایِ خانه است. من اینجا چشم به راه بازگشتت هستم.

امروز تو را از زیر قرآن رد کردم تا در پناه کلام خدا باشی. یادت باشد هر جا رفتی، ادب و مهربانی را مشق کنی.

پاره دلم، مدرسه خانه دوم توست، اما بدان در خانه اولت همیشه قلبی برای تو می تپد. زنگ آخر که خورد، پرواز کن به آغوشم.

چقدر لباس فرم به تو می آید. انگار یک آدم بزرگ کوچک شده ای! مواظب مهربانی ات باش در شلوغی حیاط مدرسه.

امروز یک فصل جدید در کتاب زندگی ما باز شد. فصلی که قهرمانش تویی. برو و بهترین داستان را بنویس دلبندم.

خدایا، فرزندم را به تو سپردم. در شلوغی مدرسه، دستگیرش باش و ذهنش را برای یادگیری باز کن.

پروردگارا، اولین روز مدرسه اش را با نام تو آغاز می کنم. دوستان خوب سر راهش قرار بده و از بدی ها دورش بدار.

الهی، همانطور که امروز با ذوق به مدرسه رفت، همیشه در مسیر علم با اشتیاق قدم بردارد. عاقبتش را بخیر کن.

خدایا، دل کوچک فرزندم را آرام کن تا دوری مادر را تاب بیاورد. معلمی مهربان روزی اش گردان.

آرزو می کنم قلمت همیشه حقیقت را بنویسد و ذهنت همیشه نور را جستجو کند. در پناه خدا باشی عزیزم.

خدایا، این شکوفه نورس را از گزند باد و باران حفظ کن. مدرسه اش را باغی از گل های دوستی قرار ده.

پسرم/دخترم، دعای مادر همیشه چتر بالای سرت است. برو و بدان که خدا هوایت را دارد.

امیدوارم در کلاس درس، نه فقط خواندن و نوشتن، بلکه رسم خوب زیستن را بیاموزی. خدا نگهدارت.

خدایا کمکم کن تا نگرانی ام را پنهان کنم تا او با شجاعت گام بردارد. موفقیتش آرزوی من است.

به امید روزی که لباس فارغ التحصیلی دانشگاه را بر تنت ببینم. امروز اولین پله بود. خدایا شکرت.

عزیزم، تغذیه ات را با دوستانت تقسیم کن، مهربانی مزه نان و پنیر را خوشمزه تر می کند.

اگر زمین خوردی، برخیز و خاک لباس هایت را تکان بده. یاد بگیر که قوی باشی.

به معلمت احترام بگذار، او مادر دوم تو در مدرسه است. حرف هایش را با گوش جان بشنو.

در بازی ها نوبت را رعایت کن و اگر کسی تنها بود، تو دستش را بگیر.

لیوان آبت را فراموش نکنی. هر وقت تشنه شدی یاد خانه بیفت که منتظرت هستم.

دفترت سفید است، سعی کن آن را با خط خوش و کارهای خوب پر کنی.

فرزندم، مدرسه جای رقابت نیست، جای رفاقت است. با همه دوست باش.

وقتی زنگ خورد، عجله نکن. من پشت درب مدرسه منتظر همان لبخند همیشگی ات هستم.

از سوال پرسیدن نترس. دانایی حق توست.

دوستت دارم، بیشتر از تمام ستاره های آسمان. برو به امید خدا.