شعر حماسی درباره آرش کمانگیر برای کپشن اینستاگرام 1405

منم آرش، سپاهی مرد آزاده / که جان را در نوک پیکان نهاده / کمان برگیرم و مرزی بسازم / به جان، خاک وطن را می‌نوازم. #آرش_کمانگیر #ایران

تیر من، جان من و جان من، ایران من است / مرز این خاک کهن، بسته به پیمان من است. #تیرگان #حماسه

بر فراز کوه، مردی ایستاده همچو کوه / در نگاهش غیرت و در دست او جانی شکوه / تیر را پر داد و خود در باد شد / نام آرش تا ابد فریاد شد.

جان خود را در کمان بگذار، آرش! / شعله‌ای بر جانِ آن، بگذار، آرش! / مرز ایران را تو تعیین کن به خون / خصم را از خاک ما، بگذار برون.

نه از سنگم، نه از آهن، نه از کوه / منم آرش، دلی دارم پر اندوه / ولی چون تیر از چله برانم / جهانی را به حیرت می‌کشانم. #وطن #ایران_من

تیر پرتاب شد و جان ز تن مرد پرید / مرز ایران به همان نقطه که او خواست رسید / نام آرش به بلندای دماوند بماند / قصه‌ای شد که زمان تا به ابد باز بخواند.

کماندار دلاور، آرش ما / یل نام‌آور و بی‌باک و پروا / تنش شد تیر و از البرز بگذشت / که ایران ماند و توران گشت رسوا.

بزن تیر ای یلِ ایران، بزن تیر / که چشم عالمی مانده به تدبیر / تو جانی می‌دهی تا مرز ماند / که نامت در جهان هرگز نمیرد.

خون آرش در رگ ما جاری است / عشق میهن در دل ما ساری است / ما همه از نسل آرش‌زاده‌ایم / پای ایران تا ابد ایستاده‌ایم.

دماوند است و آرش، قصه این است / که ایران مهد مردان گزین است / یکی جان داد تا ایران نمیرد / یکی کوه است و بام سرزمین است.

آرش، کلامِ آخرِ جان بود / بر لبِ کوه / آنگاه که باد / بویِ تنش را / تا دورترین مرزهایِ جیحون برد / و ایران / دوباره ایران شد. #شعر_سپید #آرش

من آرشم / نه تیر در کمان / که جان در کمان نهادم / تا وجب به وجبِ این خاک / بویِ غربت نگیرد. #وطن_پرست

صدا زنی بود / که می‌گفت: آرش! / و کوه / پژواکِ غیرتِ مردی شد / که طلوع را / به مرزهایِ شب‌زده بازگرداند.

تیر از چله رها شد / نه، این تیر نبود / تکه‌ای از خورشید بود / که آرش / برایِ تاریکیِ مرزها فرستاد. #اسطوره

هنوز هم / وقتی باد می‌وزد / صدایِ زوزه تیرِ آرش می‌آید / که می‌گوید: / اینجا ایران است / سرزمینِ مردانی که ایستاده می‌میرند.

البرز / شانه‌هایش را بالا گرفت / وقتی آرش / بارِ تمامِ ایران را / بر دوشِ کمانی نحیف کشید.

آرش نمرد / آرش تکثیر شد / در هر سربازی که / سینه سپر می‌کند / تا خاک / خاک بماند. #شهید #وطن

قصه نیست / حقیقتی است به سرخیِ خون / که مرزهایِ ما / با جوهرِ جانِ آرش / امضا شده است.

بگو به باران / ببارد / بر جایِ پایِ آرش / که آنجا / مقدس‌ترین / نقطهِ زمین است.

کمانت را زمین نگذار / آرشِ دوران / امروز / مرزهایِ ما / به تیرِ اندیشه تو / محتاج‌ترند.