متن حماسی غلبه روشنایی بر ظلمت جشن سده 1404

برخیز که آتش سده، تیغی است بر گلوی تاریکی و خروشی است برای بیداری دل‌های خفته. پیروزی نور بر ظلمت مبارک باد.

در دهمین روز بهمن، شعله‌های سرکش سده گواهی می‌دهند که هیچ زمستانی جاودانه نیست و پیروزی از آنِ روشنایی است.

هوشنگ شاه، آن شهریار دادگر، آتش را ارمغان آورد تا بدانیم که سرنوشت اهریمن، خاکستر شدن در برابر فروغ ایزدی است.

جشن سده، رزمایش نور است در برابر سپاه سرما؛ یادآور دلاوری نیاکانی که با آتش، شب را به زانو درآوردند.

این شعله‌های رقصان، پرچم‌های فتح ایران‌زمین‌اند که بر فراز تاریخ برافراشته شده‌اند تا بگویند نور هرگز نمی‌میرد.

سده، فریاد بلند تمدنی است که در برابر یخبندان جهل و بیداد، آتش دانش و داد را برافروخت. این حماسه جاودان باد.

بنگر که چگونه زبانه‌های آتش سده، سقف آسمان را می‌شکافد؛ این است قدرت اراده ملتی که ظلمت را برنمی‌تابد.

امشب آتش سده، افسانه نیست؛ حقیقتی است سوزان که می‌گوید پایان شب سیه، سپید است. پیروزی روشنایی مبارک.

ما وارثان آتشیم، فرزندان نور؛ در جشن سده بار دیگر با آرمان‌های بلند انسانیت تجدید پیمان می‌کنیم.

شعله برکش و شب را بسوزان، که در مرام ما ایرانیان، تسلیم شدن به تاریکی گناهی نابخشودنی است. سده خجسته باد.

ایران من، ای سرزمین نور و آتش، جشن سده بر خاک پاکت مبارک که همواره مهد روشنایی بوده‌ای.

سده تنها یک جشن نیست، سند هویت ملی ماست که نشان می‌دهد ایرانیان همواره پاسدار نور و نیکی بوده‌اند.

در این جشن باستانی، دست در دست هم، سرود ایران می‌خوانیم و گرمای وطن را در دل‌هایمان زنده می‌کنیم.

آتش سده، نماد پایداری ملت ایران در گذرگاه‌های سخت تاریخ است؛ همواره روشن، همواره گرم، همواره سربلند.

به کوروش و هوشنگ و آرش سوگند، که آتش عشق به میهن در سده‌های تاریخ هرگز خاموش نخواهد شد.

جشن سده فرصتی است تا شکوه تمدن پارسی را به جهانیان یادآور شویم؛ تمدنی که با نور آغاز شد.

بیایید در پای آتش سده، برای سربلندی پرچم سه رنگمان و جاودانگی نام ایران دعا کنیم.

هر جرقه‌ی آتش سده، یادآور خون دل‌هایی است که برای حفظ فرهنگ و خاک این بوم و بر خورده شده است.

ملی‌گرایی یعنی پاسداشت جشن‌هایی که ریشه در خاک و خون ما دارد؛ سده، جشن غرور ملی ایرانیان مبارک.

ایران بمان و بتاب که ما با آتش سده، عهد بسته‌ایم پاسبان حریم روشنایی‌ات باشیم.

آنگاه که هوشنگ‌شاه سنگ بر سنگ کوفت و فروغی پدید آمد، جهان دانست که راز بقا در تسخیر نور است. سده مبارک.

مار سیاه اهریمنی گریخت و آتش مقدس پدیدار شد؛ این است داستان جاودانه سده در اساطیر کهن ما.

سده، یادگار نبرد نخستین انسان‌های آزاده با دیو سرما و تاریکی است؛ نبردی که با کشف آتش به پیروزی رسید.

در اساطیر ما، آتش هدیه‌ای آسمانی برای رهایی از چنگال اهریمن است. این موهبت الهی بر ایرانیان مبارک باد.

افسانه‌ها می‌گویند آتش سده، گرمای دل زمین است که در چله زمستان بیدار می‌شود تا بهار را صدا بزند.

هوشنگ با آتش، تمدن را بنیان نهاد و ما امروز میراث‌دار آن شکوه اساطیری هستیم. جشن سده گرامی باد.

دیوهای تاریکی در برابر رقص شعله‌های سده ناتوانند؛ چرا که این آتش از دل سنگ خارا و اراده‌ی مردان خدا برخاسته است.

سده، تجلی قدرت ایزدی در کالبد طبیعت است؛ بازخوانی افسانه‌ای که واقعیت تاریخ ما شد.

چون ققنوس که از آتش برمی‌خیزد، ایران نیز با جشن سده حیاتی دوباره می‌یابد. زنده باد اساطیر ایران.

یاد هوشنگ پیشدادی گرامی، که با فروغی ایزدی، شبِ ترسناک بشر را به روزِ روشن تمدن بدل کرد.

قلم در وصف رقص شعله‌های سده ناتوان است؛ آنجا که نور با ظلمت می‌ستیزد و حماسه‌ای از جنس گرما می‌سراید.

سده، قصیده‌ای بلند از پایداری است که ردیف آن نور و قافیه‌اش پیروزی است. این جشن شاعرانه مبارک.

در بزم سده، آتش ساقی است و گرما می؛ بنوشید از این جام کهن که درمان درد خمودگی است.

حماسه سده، روایتگر عصری است که انسان بر طبیعت چیره شد، نه با زور، که با کشف راز نور.

ببین چگونه آتش، تنِ سردِ هیزم را در آغوش می‌کشد و جان می‌دهد؛ سده جشن جان‌بخشی است.

در چکاچک شمشیرهای نور و تیرگی، سده آن لحظه‌ی طلایی فتح است. پیروزی‌تان مبارک.

تاریخ ایران دیوانی است که سده، یکی از درخشان‌ترین ابیات آن است؛ بیتی سرشار از شور و حماسه.

شعله‌های سده چونان سروهای آزادگان، سر به فلک کشیده‌اند تا آزادگی را فریاد بزنند.

واژه‌ها در برابر عظمت این آتش سر تعظیم فرود می‌آورند؛ سده، نگین درخشان ادبیات و فرهنگ ماست.

بیایید با جوهر نور، بر صفحه تاریک شب بنویسیم: زنده باد ایران، پاینده باد جشن سده.

فرارسیدن دهم بهمن، سالروز جشن حماسی سده و غلبه نور بر تاریکی را به تمامی هم‌میهنان گرامی تبریک عرض می‌نمایم.

جشن سده، نماد استقامت فرهنگی و تاریخی ملت ایران و پیروزی خرد بر ناآگاهی است. گرامی باد.

با افتخار به پیشینه غنی تاریخی‌مان، جشن باستانی سده را که پیام‌آور امید و روشنایی است، شادباش می‌گویم.

حماسه سده، یادآور توانمندی ایرانیان در طول اعصار برای غلبه بر سختی‌ها و ناملایمات است.

اینجانب فرارسیدن جشن شکوهمند سده را به پاسداران فرهنگ و تمدن ایران‌زمین تبریک و تهنیت عرض می‌کنم.

سده، میراثی گران‌بهاست که درس پایداری و امید به آینده را به نسل‌های امروز می‌آموزد. مبارک باد.

پیروزی نمادین روشنایی بر ظلمت در جشن سده، الگویی برای حرکت به سوی آینده‌ای روشن و پربار است.

گرامی‌داشت جشن سده، ادای احترام به خردورزی و دانش‌پژوهی نیاکان پاک‌نهاد ماست.

امید است همواره پرچم سربلندی ایران همچون شعله‌های سده، برافراشته و درخشان باقی بماند.

با آرزوی تداوم روشنایی و نیکی در سراسر گیتی، جشن ملی و حماسی سده را تبریک عرض می‌نمایم.