در ساختار سنتی خانوادههای ایرانی، بزرگ خاندان (آقاجون یا آقابزرگ) نقش محوری در حفظ اتحاد، حل اختلافات و هدایت خانواده گسترده دارد. تبریک روز پدر به ایشان، فراتر از یک تبریک معمولی، نوعی تجدید بیعت و ابراز وفاداری و احترام به این جایگاه رفیع است.
خطاب قرار دادن بزرگ خاندان نیازمند ادبیاتی فاخر، محترمانه و گاهی رسمی است. استفاده از کلماتی مثل ستون، سایه سر، ریشه و اعتبار، بار معنایی سنگینی دارد و شأن ایشان را حفظ میکند.
پدربزرگها میراثدار ارزشها و سنتهای خانوادگی هستند. پیامهای تبریک باید حاوی سپاسگزاری بابت انتقال این ارزشها و حفظ نام و آبروی طایفه باشد.
اشاره به اینکه ایشان عامل جمع شدن خانواده دور هم هستند (شمع محفل)، نکته بسیار مهمی است. در دنیای مدرن که روابط کمرنگ شده، وجود بزرگترها غنیمتی برای حفظ پیوندهای فامیلی است.
مهمترین دعای فرزندان و نوهها برای بزرگ خاندان، دعای طول عمر با عزت و سلامتی است تا سایه ایشان همچنان بر سر خانواده مستدام باشد.
