شعر خنده دار برای گرفتن عیدی از بابای خسیس 1405

بابا جونم عیدت مبارک باشه / جیبت پر از پول و چک و تراول باشه / دستت بره تو جیب و بیرون نیاد / مگر وقتی که عیدیِ من توش باشه

بهار آمد و گل ها شکفتند / همه از عیدی و پول می گفتند / پدر جانم چرا ساکت نشستی؟ / گمانم جیب هایت را ببستی!

بابا جان قفل کیفت رو وا کن / به فرزند عزیزت یک نگاه کن / نترس از خرج و از کم گشتن پول / دل ما را به یک عیدی رضا کن

عید آمد و وقتِ بذل و بخشش شد / دل ها همه آماده ی کرنش شد / بابا بده عیدی که دلم تنگ است / این کار تو آغازِ یک چالش شد

نه پسته خواهم و نه تخمه و آجیل / نه کفش نو خواهم و نه دسته بیل! / فقط یک کارت دارم که خالیست / پرش کن پدر جان، بی قال و قیل

پدر / ای نماد صلابت و صرفه جویی / دست هایت را / که بوی اسکناس نو می دهد / از من دریغ نکن / عیدی حق مسلم من است / حتی اگر تورم / جیب هایت را خالی کرده باشد.

بهار یعنی / صدای پیامک واریز تو / وقتی که طبیعت بیدار می شود / و حساب من خواب است / پدر / بیدار کن حسابم را / با یک تراکنش سبز.

در این هیاهوی سال نو / من نه ماهی قرمز می خواهم / نه سبزه گره زده / من فقط / رمز دوم پویای تو را می خواهم / و یک دکمه تایید / که جهانم را دگرگون کند.

سکوت تو پدر / در برابر تقاضای عیدی / بلندترین فریاد صرفه جویی است / بشکن این سکوت را / با صدای خش خش اسکناس.

عیدی / واژه ای غریب در قاموس تو / و واژه ای محبوب در رویاهای من / بیایید آشتی دهیم / این دو واژه متضاد را / با یک کارت به کارت ساده.

ای پدر ای مظهر اقتصاد و تدبیر / عیدی ما را بده، مکن هیچ تاخیر / گرچه دانی که پول چرک کف دست است / لیک ما عاشق این چرکیم و این تصویر / دست تو در جیب تو میلرزد انگار / ترس داری مگر از خرج و از تبذیر؟ / ما فرزندان توایم، نه دشمن خونی / عیدی ما را بده ای پدر پیر / سال نو شد، کهنه شد بهانه هایت / کارت بکش، پول بده، یا که بکن تدبیر!

شنیدم دوش بابای خسیسم / که می گفت با خودش، من می نویسم / که عیدی سم بود برای بچه / ولی من پای حرفم می ایستم / بده عیدی که رسوا می کنم من / تمام نقشه هایت را عزیزم / اگر عیدی دهی شاهم وگرنه / گدای کوچه های شهر تبریزم!

جیب بابا تار عنکبوت بسته / از بس که درش همیشه بسته / عیدی بخواهی میگه ندارم / با اینکه حسابش پر و مسته

بابای من استادِ پیچوندنه / موقع عیدی دادن، وقتِ خوابوندنه / میگه باشه فردا، باشه پس فردا / این فرداهاش تا سالِ دیگست، موندنه

دست بابا سمت جیبش میره ولی / برمیگرده خالی، اینه راه حلی / که پیدا کرده واسه ندادن پول / عجب بابای رند و باحالی

خسیسی نیست اسمش، اقتصاده / پدر میگه پول دادن فساده! / ولی ما بچه ها کوتاه نمیایم / گرفتن عیدی، جهادِ مقدسه، جهاده!

جیب پدر منطقه ممنوعه ست / ورود بهش آغازِ یک فاجعه ست / ولی ما نفوذ میکنیم به زور / چون عیدی گرفتن حقِ جامعه ست!

بابا تورو خدا یه کم پول بده / به این بچه ی آس و پاس حال بده / قول میدم که دیگه چیزی نخوام / فقط همین یه بار رو مجال بده

عیدی من یادت نره مهربون / نذار بشم تو فامیل من زبون / همه عیدی گرفتن الا من / بابا نده ما رو دیگه نشون

رحمی بکن به حال زار کارتم / خرابه اوضاع و خرابه حالم / یه عیدی بده تا که شارژ بشم / وگرنه تا سال دیگه می نالم

بابا جونم دستم به دامان تو / چشمم به دست و جیب و انبان تو / عیدی بده تا که دعات کنم / جان من و جان تو و جان تو

الهی که دستت پر از زر بشه / حساب بانکیت پر از فر بشه / عیدی ما رو هم بدی چی میشه؟ / دنیا به کام تو و ما سر بشه