حدیث امام جواد (ع) درباره اعتماد به خدا برای بیو 1405

الثقة بالله ثمن لکل غال وسلم لکل عال؛ اعتماد به خدا بهای هر چیز گرانبها و نردبانی به سوی هر بلندایی است.

عزت مومن در بی نیازی او از مردم است.

هر کس به خدا اعتماد کند، خداوند شادمانی را به او نشان میدهد.

توکل بر خدا، نردبان ترقی است.

ملاقات با برادران مایه انبساط خاطر و جلای عقل است، هرچند کم باشد.

بنده مومن تا زمانی که به خدا اعتماد دارد، قدرتمند است.

کفی بالله وکیلا؛ خدا برای وکالت و سرپرستی کافیست.

به خدا اعتماد کن تا دنیا را زیر پایت ببینی.

ریشه تمام موفقیتها، اعتماد و توکل خالصانه به پروردگار است.

خداوند پناهگاه کسانی است که به او اعتماد میکنند.

تنها امیدم خداست و همین کافیست.

در اوج ناامیدی، به یاد آور که خدایی داری که به او اعتماد کرده ای.

اعتماد به خدا یعنی آرامش در طوفان.

خدایا تنها تو را دارم و تنها بر تو توکل میکنم.

کلید قفل های بسته، اعتماد به حکمت خداست.

با خدا باش و پادشاهی کن.

آرامش یعنی سپردن سکان زندگی به دستان خدا.

خدایا سرنوشتم را به تو میسپارم که بهترین امین هستی.

هر که به خدا پیوست، از هر چه غیر اوست گسست.

اعتماد به خدا، چراغ راه تاریکی هاست.

من وثق بالله أراه السرور؛ هر که به خدا اعتماد کند، خداوند سرور و شادی را به او مینمایاند.

کیف یضیع من الله کافله؛ چگونه گم میشود کسی که خدا سرپرست اوست؟

عز المؤمن غناه عن الناس؛ عزت مومن در بی نیازی از مردم است.

ثلاث من کن فیه لم یندم: ترک العجلة، والمشورة، والتوکل؛ سه چیز است که هر کس آن را مراعات کند، پشمیان نگردد: اجتناب از عجله، مشورت کردن و توکل بر خدا.

القصد الی الله تعالی بالقلوب ابلغ من اتعاب الجوارح بالاعمال؛ آهنگ خدا کردن با دلها، از خسته کردن اعضا با اعمال رساتر است.

توسد الصبر و اعتنق الفقر؛ صبر را تکیه گاه کن و فقر را در آغوش بگیر (کنایه از بی نیازی).

من انقطع الی الله کفاه الله کل مئونة؛ هر که از همه بریده و به خدا بپیوندد، خدا همه نیازهایش را برآورد.

افضل العبادة الاخلاص؛ برترین عبادت، اخلاص است.

لا یتمکن المومن من توکل الا بالیقین؛ مومن جز با یقین نمیتواند توکل کند.

حسبنا الله و نعم الوکیل.

مومن واقعی تنها تکیه گاهش خداست.

آنکه به خدا تکیه کند، هرگز زمین نمیخورد.

اعتماد به خدا، سرمایه ای است که تمام نمیشود.

بزرگترین ثروت، داشتن خدایی است که میتوان به او اعتماد کرد.

در مسیر زندگی، توکل بهترین توشه است.

خداوند برای بندهاش کافیست، اگر به او اعتماد کند.

ایمان یعنی اعتماد به طرح و برنامه خدا.

آرامش سهم کسانی است که به خدا اعتماد دارند.

خداوند هیچگاه دست اعتمادگر به خود را رها نمیکند.

بهترین دوست و یاور، خداوند متعال است.

گر نگهدار من آن است که من میدانم، شیشه را در بغل سنگ نگه میدارد.

خدا گر ز حکمت ببندد دری، ز رحمت گشاید در دیگری.

توکل بر خدایت کن، کفایت میکند حتما.

به نام آنکه هستی نام از او یافت.

یارب نظر تو برنگردد.

جز خدا کیست که در سایه مهرش باشیم.

خدا هست و خدا هست و خدا هست.

دل به دلدار سپردن کار هر دلدار نیست.

من خدا را دارم، چه غم از حادثه ها.

تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف، مگر با توکل.