آخرین جمعه سال و وداع با اموات (غریبان) 1404

جمعه آخر سال است و دلم هوای کسانی را کرده که دیگر در میان ما نیستند. جایشان خالی و یادشان گرامی.

غریبان است؛ روزی که دلتنگی‌ها به اوج می‌رسد. برای شادی روح مسافران آسمانی صلوات.

عید نزدیک است اما سفره هفت سین ما یک سین کم دارد؛ سایه پدر/مادر... روحت شاد عزیزترینم.

آخرین جمعه سال، وعده دیدار ما با کسانی است که دستشان از دنیا کوتاه است. فراموششان نکنیم.

چه غریبانه رفتند و چه مشتاقانه مانده‌ایم در حسرت یک نگاهشان. جمعه غریبان گرامی باد.

پنجره‌های یاد را باز کنید، بوی عید می‌آید اما عطر حضور عزیزان سفرکرده به مشام نمی‌رسد.

خیرات می‌کنیم فاتحه و خرما را، شاید لبخندی بر لب‌های روح منتظرشان بنشیند.

خدایا در این آخرین آدینه سال، تمام اسیران خاک را ببخش و بیامرز و ما را عاقبت بخیر کن.

بغض‌های آخر سال، جنس دیگری دارند؛ جنس دلتنگی برای کسانی که پارسال بودند و امسال نه.

به یاد شمع‌های خاموش شده زندگی‌مان، در آخرین جمعه سال شمعی روشن می‌کنیم.

پیامبر اکرم (ص): مردگان را در قبرهایشان فراموش نکنید که آنان امید به احسان شما دارند.

در آخرین جمعه سال، با تلاوت سوره یاسین و الرحمن، هدیه‌ای نوروزی برای اموات بفرستیم.

زیارت اهل قبور در جمعه آخر سال، سنتی است برای یادآوری معاد و ناپایداری دنیا.

خداوندا به حرمت این روز جمعه، ارواح مومنین و مومنات را غریق رحمت واسعه خود بگردان.

با دادن صدقه و خیرات در این روز، عذاب را از مردگان دور و برزخشان را نورانی کنیم.

جمعه روز حضرت صاحب الزمان (عج) است؛ ظهورش را بخواهیم و برای شادی روح اموات دعا کنیم.

هر گلی که بر مزار عزیزان می‌گذاریم، نشانه امید به رستاخیز و حیات ابدی است.

تلاوت قرآن در کنار مزار، بهترین انس و الفت با ارواح درگذشتگان است.

خدایا پدران و مادران آسمانی ما را در جوار رحمت خود و بر سر سفره اهل بیت (ع) مهمان کن.

جمعه غریبان، فرصتی است تا با پاک کردن غبار از مزارها، غبار غفلت را از دل‌هایمان پاک کنیم.

مردم ایران زمین در رسمی دیرینه، آخرین جمعه سال را «جمعه غریبان» یا «عید مردگان» می‌نامند.

شستن سنگ مزار با گلاب و چیدن سبزه عید روی آن، نماد پیوند همیشگی مرگ و زندگی است.

بوی اسپند و حلوا در قبرستان‌ها، خبر از وفاداری بازماندگان به یاد درگذشتگان می‌دهد.

امروز همه می‌آیند؛ نه برای دیدن زنده‌ها، بلکه برای نجوا با کسانی که فقط سنگ مزارشان باقیست.

سنت چراغ برات در برخی شهرها، آیینی زیبا برای روشنایی بخشیدن به خانه ابدی عزیزان است.

آخرین جمعه سال، روز آشتی با رفتگان است؛ کینه‌ها را چال کنیم و محبت‌ها را خیرات.

گل‌های شب‌بو و مریم، مزارها را بهارانه می‌کنند تا بگویند بهار قیامت در راه است.

پخش کردن نذری در قبرستان، رسمی برای طلب آمرزش است. قبول باشد ان‌شاءالله.

دیدار با اهل قبور قبل از تحویل سال، یعنی هیچ عیدی بدون یاد شما کامل نیست.

این سنت زیبا را به کودکانمان بیاموزیم: احترام به گذشتگان، برکت زندگی آیندگان است.