در فرهنگ ایرانی، مادر زن اغلب نقشی بسیار مهربان و حمایتگر نسبت به داماد دارد. بسیاری از دامادها مادر زن را «مادر دوم» خود میدانند و از محبتهای خالصانه او، به ویژه در قالب دستپختهای خوشمزه و پذیراییهای گرم، بهرهمند میشوند. تبریک نوروز فرصتی است تا داماد از این محبتها قدردانی کند و حس پسری خود را ابراز نماید.
یکی از راههای میانبر به قلب مادر زن، تعریف از دستپخت و سلیقه اوست. زنان ایرانی به کدبانوگری خود افتخار میکنند. وقتی داماد در پیام تبریک به «قرمهسبزی» یا «سفرههای رنگین» اشاره میکند، حس رضایت و غرور را در مادر زن برمیانگیزد و اشتیاق او را برای میزبانی بیشتر میکند.
مهمترین دغدغه فرزندان و دامادها برای مادران، سلامتی است. دعای خیر برای سلامتی و طول عمر مادر زن، نشاندهنده دلسوزی و جایگاه بالای او در خانواده است. این دعاها به مادر زن اطمینان میدهد که در دوران پیری تنها نخواهد ماند.
کلیشههای منفی درباره رابطه داماد و مادر زن در بسیاری از خانوادههای امروزی جای خود را به رفاقت و صمیمیت داده است. استفاده از لحن صمیمی، شوخی (مثل درخواست عیدی) و کلمات محبتآمیز (مادر جون، عزیز دلم)، این رابطه مثبت را تقویت میکند.
مادر زنها معمولاً هوای داماد را دارند و در اختلافات طرف او را میگیرند یا از او حمایت میکنند. تشکر از این «مادری کردن» و «حمایت»، وفاداری و قدرشناسی داماد را نشان میدهد.
